şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: apa style)
  • hep yuvaya dönmek* adlı nefis kitabın tadını kaçıran bir eylemdir. bir sürü yaratılmış* kelimenin anlamları kitabın en sonuna koyulmuş. tamam hepsi birden orda olunca başka bir havası oluyor, sözlük gibi filan ama... okunmuyor işte. bak-dön olamıyor.
  • (bkz: son not)
  • metin hem dipnot***** hem sonnot** iceriyorsa yapilacak en makul eylem.
  • yazilmasi pek arzulanmayan makalelerde izlenecek hoş bir yoldur. yazılan makleyi-odevi okuyacak hocaya kıl olunması hazzı iki kat arttirmaktadir.

    hoca ya dipnotları okumak için makalenin sonuna kadar gitmek zorundadir ki buyuk bir zahmettir. bundan zevk alabilirsiniz tabi..tuhaf da olsa.

    ikinci oalsılık ise, hoca bunları kafaya takmaz. ama verdiginiz referanslardan once dipnotlari gordugunde "vay be" diyebilip siz e iyi not verebilir. eger boyle bir ihtimal soz konusu ise dipnot sicmakta fayda vardir.

    üçücü olasılık hoca son not yerine dpnot isteyebilir..bu kötü bir durum teşkil edebilir.

    gider bu.
  • metin içinde atıf yaparak değil de metinde yalnızca dipnot numarası verilip metnin sonunda dipnotların görüldüğü, genelde ansiklopedi maddelerinde ya da dergilerde yayınlanan yazılarda kullanılan dipnot sisteminin adı acaba nedir? ya da adı var mıdır?

    bana sorarsanız (bkz: gerçek apa bu değil) gibi fakat olabilir de, neden olmasın. bu kafa karışıklığını giderebilecek bilge kişi, seni mesaj kutuma bekliyorum. dikkat edersen saat sabah 5e geliyor, bu saatte bununla uğraştığım için aydınlatılmayı hakediyorum sanki *

    eksik olmasın tabi, tanım: toy araştırmacıların ödev yapmasını zorlaştıran bir hede

    edit: o bilge kişi de drgoku imiş, yazdığı açıklayıcı entry için teşekkür ediyorum kendisine.
  • daha beteri, tüm dipnotları kitabın sonundaki 15-20 sayfaya koymaktır. genelde felsefe kitaplarında görülür. bir ayraç kitap sonunda, bir ayraç okuduğunuz sayfada, aradaki sayfa yığınını sürekli sağa sola ata ata kafalar açılır. çok ayık tutan bir dipnotlama şeklidir fakat ismiyle çelişir, çünkü sayfanın dibinde değildir.
  • microsoft word’de endnote oluşturularak yapılabilen hede.

    footnote, dipnotu sayfanın sonuna eklerken, endnote* bölüm ya da belge sonuna ekler.
  • atıf yöntemlerinden bihaber olanların kendince yarattığı yeni stildir.

    dipnot dediğimiz olay zaten sayfa sonu için vardır. metin içi atıflar, araştırma sonunda gösterildiğinde dipnot değil kaynakça olurlar. ayrıca bu dipnot atıf sistemi chicago ya da turabian olarak adlandırılır. bunların dışında apa ve mla gibi atıf yöntemleri de vardır. hepsinin kendi içerisinde bir kuralı ve düzeni vardır. yani apa kullanayım ama dipnot düşeyim, chicago kullanayım ama dipnotu sonda vereyim diyemezsiniz. o ancak ilkokul ödevlerinde yapılır ki adı da kaynak gösterme filan değildir. müellifin isminden tutun da eserin baskı yılına kadar verilecek tüm bilgilerin belli bir sırası ve düzeni vardır her atıf yöntemi için.

    buraya kadar olan kısım açıklığa kavuştuğuna göre artık atıf yöntemlerinden bahsedebiliriz. chicago, sosyal bilimlerde sıkça tercih edilen ve benim de şahsen sevdiğim ama günümüzde geçerliliğini kısmen de olsa yitirmiş bir yöntemdir. artık uluslararası hakemli dergilerin ekseriyeti apa ya da mla formatıyla makale kabul ediyorlar. aslında her iki yöntem de küçük farklılıklarla birbirinden ayrılıyor. peki neden böyle bir farklılık yaratma gereksinimi hissedilmiş? bilimin olduğu hiçbir yerde "hadi bu da böyle olsun" deyip kafanıza göre iş yapamazsınız. atıf yöntemlerinin çeşitliliği, farklı disiplinlerin işlevselliğini arttırmak üzerine kuruludur. örneğin; müzik, sinema, tiyatro gibi disiplinlerde mla atıf yöntemi daha çok tercih edilir. çünkü istatistik, harita gösterimi, grafik gibi kaynakların işlevsel kullanımına daha müsaittir. karşılaştırmalı kaynaklara sıkça yer verilen beşeri bilimler sahasında ise apa daha çok kullanılan bir formattır.