şükela:  tümü | bugün
  • serdar sıralar 'ın üzerine şiir yazdığı önemli bir gün.

    dişhekimi

    dişhekimiysen eğer, kullandığın el aletleri gibi boynun biraz bükük olacak.
    bu büküklük mutsuzluğundan değil, azimle dişleri görme çabasında,
    iğneyle kuyu kazanların çilekeş erdeminden miras kalacak.

    elinde bir ömür boyu, semazen gibi dönüp duracak
    başı tevekkülle yana yatmış anguldruva.
    korkanı, ağrılısı, genci, yaşlısı
    gelip geçecek
    ve geçecek senin de ömrün bir odada.

    kiminin borcu, kiminin duası kalacak.
    zaten kimsenin parası yetmeyecek nuruna gözlerinin.
    hem kendini sömüren bir patron olacaksın,
    hem de kaderi hastasının iki dudağının arasında bir işçi.
    hiçbir sınıfa uymayacak tarifi mesleğinin.

    ve sıcaktan değil elbet,
    emekten maskene damlayacak alın terin.
    iki özgür yağız at gibi
    dört nala koşacak tüberkül dağlarında,
    ana sütü kadar temiz ellerin.

    serdar sıralar
  • her sene 22 kasım'da kutlanır. muhtemelen "bizim de bir günümüz olsun"un sonucudur.
  • marmara üniversitesi hocalarından prof. dr. semih özbayrak'ın her sene derse girdiğinde itinayla kutlayıp konunun içine dalmaktan derse giriş yapamadığı gündür.. sırf bu yüzden bile sevilir..
  • 22 kasım 1908’de ilk diş hekimliği okulu olan "darülfünun osmanlı tıp fakültesi dişçi mektebi" kurulmuş, cumhuriyetin ilanından sonra istanbul üniversitesi diş hekimliği fakültesi adını almıştır.
    sonrasında da 22 kasım tarihi, türk diş hekimleri günü olarak belirlenmiştir.
  • kimsenin hatırlamadığı gündür. doğru ya diş hekimleri sadece diş ağrıyınca hatırlanır.
  • bu yıl unutulmamasını dilediğim caanım günüm. hiç olmazsa annem kutlasa bari.
  • her zaman unutulan gündür, 14 martta ararlar 22 kasımda kimse aramaz.
  • diş ağrısı harici hiç aklımıza gelmeyen diş hekimlerinin günüdür, kutlu olsun...

    yanlış bilmiyorsam türkiye'de ilk diş hekimliği fakültesi beyazıt'ta idi... tahminimce beyazıt camisinin arka tarafında çekilmiş bir fotoğraf...
  • akşamdan tembihlerim işe yaramış belli, anneciğim ve babacığım kliniğe tatlılarıyla gelip günümü kutladılar. ha bir de belediye başkan aday adayımız var. kendisinde de bir adet karanfil almış bulunuyorum.

    beklediğim verimi alamasam da yine de kutlu, mutlu olması gereken gün. **

    edit: limonpedia ilk kutlayanım oldu nasıl unuttum ah!
  • üniversitenin ilk yılında partiye gidip kutladığım gün. gençtik, yeniydik e parti de vardı gideyim demiştim.

    daha sonraki senelerdeyse 'ne gerek var' mottosuna sığındım ve kutlamadım.