şükela:  tümü | bugün
  • güzel bir gerilim filmi: http://www.imdb.com/title/tt0311018/
  • moonbeam'ın aşmış bir parçası.gece araba sürerken şehrin ışıklarına takılmak gibi birşey.mükemmel :(
  • yönetmeni ali asgari olan, 2017 yapımı iran filmi.

    türkçe'ye kaybolma adıyla çevrilen filmi 37. istanbul film festivali kapsamında, bugün rexx sinemasında izleme imkanı buldum. film başlamadan önce sürpriz bir duyuru ile yönetmenin de aramızda olduğu ve filmin sonunda soru cevap alacağı söylendi. film bitiminde konuşulanlarla beraber, bu filmin oldukça ilginç bir hikayesi olduğu ortaya çıktı.

    film, sara ve hamed adında iki iranlı gencin, bir gece boyunca iran'da hastane hastane acil gezmelerinin arkasındaki hikayeyi örüyor. film boyunca, kameralar aracılığıyla bu iki genci takip ediyor, onların çırpınışlarını izliyorsunuz. iran'daki molla rejimine ve kadınların üzerindeki ataerkil baskıya eleştiri olan bu film sade hikayesine rağmen, ülkemizdeki hassas noktalara da parmak bastığı için salondaki herkesin ilgisini çekti. zaten izlerken kafanızda bir soru işareti beliriyor; acaba türkiye'deki muhafazakar/islamcı yükseliş bizi de bu noktaya götürür mü?

    --- spoiler ---

    --- spoiler ---

    film, kırmızı ışığın ihlal edilmesi ile başlıyor. yönetmene göre, aslında bu, film boyunca bütün kuralları ve tabuları ihlal etmeye çalışan bu gençleri işaret ediyor. bu iki genç, rejimin gerici ideolojisini içselleştirmiş olan hemşire ve doktorların ilgisizliği ve kabalığı ile mücadele etmek zorunda kalıyorlar. nedeni ise, evlilik dışı ilk cinsel ilişkileri sonucu kadının kanamasının durmaması ve bunun ameliyatlık bir problem olması. gel gör ki, iran'da reşit bile olsanız bir kadın olarak bu konuda söz hakkınız yok, ya eşiniz ya da aileniz gelip imza atmak zorunda. bu nedenle, doktorlar bile tıbbi müdahalede bulunmaktan kaçınıyorlar. siz de bir seyirci olarak, bütün gece boyunca, hastane hastane gezen ve bu sıkıntıyı çözmeye çalışan gençlerin dramatik hikayesini izliyorsunuz.

    eleştirilebilecek tek nokta, filmin sonu. çözümsüz ve anlaşılması zor bir biçimde bitiyor. yönetmene göre, daha metaforik olması ve filmin bütünlüğü açısından bu son tercih edilmiş. yorumun ucunu açık bırakıyor.
    --- spoiler ---
    --- spoiler ---

    yönetmenin, filmin arkaplanı hakkında söyledikleri de oldukça ilginç;

    -film, rahatsız edici bir sahnesi veya eleştirisi olmamasına rağmen iran'da yasaklanmış.
    -film boyunca, ikilinin asla yakınlaşmamasının nedeni de, iran'daki kanunlar gereği, gerçekte akraba olmayan kadın ve erkeğin birbirine dokunduğu bir sahnenin bile yasak olmasıymış.
    -oyuncuların hiçbiri profesyonel değilmiş. filmin gerçekçiliğini kırmamak adına yönetmen uzun sekanslar çekerek, oyuncuların rolde kalmasını sağlamış. hatta, senaryoyu bile her gece çekimden önce parça parça verip, oyuncularda da bir gerilim ve merak uyandırmayı tercih etmiş.
    -son olaraksa, bir kadının başından geçen bu hikayeye, "kadın bakış açısı" kazandırmak adına yönetmenin yardımcı yazarının da bir kadın olması (bkz: farnoosh samadi). zaten hikaye de, filmin içindeki bir karakterin anlattığı, gerçek bir olaya dayanıyormuş.

    sonuç olarak, çığır açan bir film değil, yer yer tempo sorunu da var ama gerçekliği ve dozunda eleştirisi ile iran sinemasına hayran olanların kaçırmaması gereken bir yapım. 7/10 veriyorum.