şükela:  tümü | bugün
  • (editlendi) zafer peker in cikis yaptigini sandigi parcasi lise yillarimizda nese kaynagi olmus, zafer pekerin (editlendi) gibi "arrrrrdindan" dedigi kisim sebebiyle eglence unsuru olmustu.

    gidiyorsun
    bilmedigim uzaklara
    bakarken ardindan
    gitme kal diyemedim(totalden carpi iki)

    bu ayrilik beni cok seyi aldi goturdu benden
    dostlarim sordular o gitti diyemedim

    diyemedim...diyemedim diyemedim diyemedim
    bakarken arrrrdindan(r yi yuvarla) gitme kal diyemedim
    (enter damar)
    simdi hersey anlamsiz
    yarim kaldi askimiz
    akarken goz yaslarim
    deli gibi zamansiz
    hersey anlamsiz
    akarken goz yaslarim
    deli gibi zamansiz
    (leave damar kam pamuk tampon)

    seviyorum
    seviyorum

    gururum engel oldu
    seviyorum diyemedim

    seviyorum seviyorum
    diyemedim

    gururum engel oldu seviyorum diyemedim
  • içinde kalmışlık, ukte...
    belki de pişmanlık...
  • genç bir kızımız radyodaki istek programından bu şarkıyı isteyip intihar ederek "müzikli intihar" geleneğine start vermişti.
  • sahilde çelik jantlı şahinlerin 200w pioneer tesisatından yükselen bir şarkı
  • bu sarkiyi hep cengiz kurtoglu na yakistirmisimdir.babanin kalbe isleyen klavye melodileri bu guzel sarkiyi zafer peker in gevrek sesinden kurtaracak dinleyiciyi doyuma ulastiracaktir.
  • zafer peker'i piyasanın göbeğine oturtan bir erhan güleryüz çalışmasıdır.
  • 10 senedir unuttugumuz, erhan güleryüzün tekrar gözümüze gözümüze soktugu $arki.

    gururum engel oldu seviyorum diyemedim
  • (bkz: diyemedim ki)
  • gidişleri daha bir acılaştıran gözyaşı tadında şarkı. dinledikçe gidişin acısıyla boğulduğunuzu hissedersiniz, ne giden ne de kalan olmak ister insan. diyememekten korkulur, gurur da cehennemin en ücra köşesine gönderilir *
  • ortaokul hayatımın önemli bir bölümünü bana zehir etmiş zafer peker şarkısıdır. çeşitli isim ve genel olarak hayatıma girmiş yüzleri çok net hatırlamama gibi bir özelliğe sahip olmama rağmen bu şarkıyı her hatırladığımda özcan ismi ve çilli bir surat gelir aklıma tahta önünde şarkı söyleyen...peki kimdir bu özcan?
    özcan ortaokuldan çok fazla muhabbetim olmayan genelde içine kapanık kısa boylu bir arkadaştır. zafer peker'in diyemedim şarkısını piyasaya sürmesi ile birlikte altın çağlarını yaşamıştır kendisi uzun bir zaman.
    olayın gelişimine bakacak olursak ; akıllarda uğursuz cuma olarak kalan sıradan bir cuma günü müzik dersinde öyle sıkıntılı şekilde takılmaktayızdır. ben ön sıradaki arkadaşlarla muhabbeti koyultmuşken birden nedenini anlayamadığım bir şekilde özcan arkadaşımız kendinden beklenmeyecek çeviklikle tahtaya koşar. artık milletin dikkati çekilmiştir bir kere..evet özcan şarkı söylemek üzerediir. herkes susar özcan söyler bu şarkıyı.. ben bir müddet özcanın içindeki o arabesk ruha takılır ve yüzünün şekline kahkaha atarım ama durum genel itibariyle böyle değildir. herkes bayılmıştır özcana ve şarkısına.. günler günleri kovalar özcan artık kızların etrafında pervane olduğu bir fenomen haline gelmiştir..durumdan gayet memnun bir şekilde tenefüs araları da dahil olmak üzere sürekli gidemedim gidemdim diye çığırmaktadır . hatta olay artık pazartesi sabahı söylenen istiklal marşı şekline bürünmüş her derse girmeden özcanın bu şarkıyı icra etmesi adet haline gelmiştir.
    aylar geçmiştir bu şekilde ve artık özcanı görünce kusmak istediğim, zafer pekerin yurtdışına sürülmesini dilediğim günlerden birinde herşey durulur , artık özcan eskisi gibi popüler değildir ve bir cinnet daha yavaş yavaş izleriyle birlikte kaybolmaktadır..

    bu şekilde geçirdiğim günlerin ardından binlerce kötü örneğe rağmen özellikle "diyemedim" şarkısı her aklıma geldiğinde bende tarifsiz hisler bırakır..