şükela:  tümü | bugün
  • bir asaf halet çelebi şiiri.

    "bir çam vardı önünde
    doğduğum odanın
    çöpten yapraklarında
    güneşi
    rüzgârla sallayıp
    kafesten
    içeri dolduran bir çam

    sedirinde iskambilden kuleler yıkılmış odada
    loş ve sessiz ikindilerin acısıydı
    sızan

    gözlerim dalardı
    kafesten
    duvara
    ve duvardan
    kafese
    seyretmeyi
    güneşi
    yüz bir güneşti
    kafesin her deliğinden
    giren
    susmuş bir çocukla şaka eden
    yüz ikindi güneşi"
  • siir demeye bin sahit isteyen, ne oldugu belli olmayan her satirda farkli bir kelimenin oldugu bir sey.