şükela:  tümü | bugün
  • yeni yaşa girerken tanıdıkların, sevdiklerin ile bir araya gelme, hediyeleşme geleneği.

    sevmiyorum doğum günü kutlamayı. ne sevenleri yadırgıyorum ne gereksiz buluyorum ne de aklımca küçümsüyorum. sadece sevmiyorum.

    zaten öyle partileri, sevgi gösterilerini çok seven biri değilimdir. insanların hediyeleşmesi, bir araya gelmesi güzel bir şey tabii ama sanki doğum günü kutlamak zoraki bir eğlence gibi, başkalarından eksik kalmama düşüncesi ya da bir başarının sonucu olmadığından böyle düşünüyorum olsa gerek. yani doğmak bir başarı ise o ayrı konu tabii.

    kafanı o gün sıradan bir günmüşçesine yastığa koyduğun gibi uyayabilmek en güzel hediye zaten benim için. yıllar önce o gün doğmuşum.....

    dediğim gibi, doğum günü kutlamayı asla eleştirmiyorum. alınmayın sonra üstünüze.
  • genellikle doğumgünün kutlu olsun söylemiyle icra edilen eylem. özellikle facebook ta herkesin doğum günü tarihinin görünmesiyle doğum günü kutlamalarımız bir hayli arttı. eskiden böyle yakın arkadaşlarımızın filan doğum gününü kutlardık, yine de kutluyoruz ya, şimdilerde face sağ sütunda hergün birilerinin doğum günü olduğunu söyleyen ibare ile karşılaştığımızda içimizde bunu kutlama ihtiyacı beliriyor, sembolik te olsa. tabi herkes doğum günün kutlu olsun yazınca tuhaf oluyor, yeni arayışlar içine giriyoruz. arada nice yıllaraya da mutlu yıllar gibi yılbaşında kullanılabilecek mesajlarda oluyor. farklılık arayışlarımız bazen tuhaf sonuçlar veriyor..
  • insanın kendi yeni yılını kutlamasıdır...

    her yeni yıl, kişinin bir başlangıcını kapsar... yeni hayaller, yeni umutlar, yeni aşklar, belki de yeni hüzünler onu beklemektedir.

    bu bekleyiş insanda bir heyecan yaratır... doğumgünü kutlamak işte budur. yeni başlangıçlara hazır olma ayinidir aslında...
  • trakya civarlarında şu şekilde gerçekleşir;

    http://www.youtube.com/…gt0&feature=player_embedded
  • önemsenmesine anlam veremediğim hadise.
  • kendi doğumgünlerimi zaten kutlamam, hani öyle partiler falan ben pek uğraşamam. uğraşan, sürpriz yapan olursa da hayır demem elbette. yakın arkadaşlarımdan da kutlama yapmak isteyen olursa elimden geldiğince yardım ederim ama oturup da kutlama organize etmem, organizasyonların adamı değilim pek, kasar beni öyle işler.
    daha önemlisi bir süredir kafamı meşgul eden bir konu var. kimin doğum gününü kularız mesela? ben pek facebook kutlamaları yapmam zaten, orda görür ararım falan o ayrı ama nasıl seçeriz? eski dostların, eski sevgililerin doğum günleri kutlanır mı mesela?
    ben düşündüm kimin doğum gününü kutluyorum diye, iyi ki var, iyi ki yanımda dediğim insanların doğum gününü kutluyorum. çok sevdiklerimi de kutluyorum bazen ama doğum günün kutlu olsun diye kutlamıyorum benim hayatımda olmak umurlarında değilse. mutlu yaşlara diyorum. hani benle yada bensiz mutlu geçsin yaşların, doğum gününü unutmadım ama bana kutlu bişey de değil bu der gibi.
    bir tek kendi kendime anladığım saçma bir şifrelemem var doğum günlerinde bile.
    (bkz: sözlük ben normal değilim galiba)
  • facebook duvarında insanların özgün doğum günü mesajı bulmak için şekilden şekile girdiği olay.kişisel konuşacak olursam sadece kendime çok yakın hissettiğim ve benim için özel kişililerin doğum günlerini kutluyorum ve bu yapmacık olaydan biraz olsun uzak duruyorum.sonuçta ne olursa olsun az sonra çok sevdiğim bir arkadaşımın doğum gününü kutlayarak yapacağım eylem.**
  • pasta yemek için bahane.
  • son iki-üç yıldır unuttum desem yeridir. doğduğum haftaya yaklaştıkça aklıma gelir. ancak o gün herhangi sıradan gün gibi gelir geçer. sadece ailemin ve bir kaç kişinin farkında olduğu boş bir gündür. uzaklaşırım herkesten, başka yerlere giderim.

    eskiden sevdiğim kişilerle geçirirdim. bazen en yakın cafede geçirilen bir kaç saatten ibaret olur. bugüne kadar sağlıklı olarak bir-iki tanesini hatırlıyorum zaten. bunun sorumlusu kim? bende öyle düşünüyordum, gerek yok böyle şeylere.

    en sevdiğiniz insana durduk yere ''hadi bugün takılalım, senin adına pasta kesip biraz eğleniriz, alkol alışkanlığımızı pekiştiririz belki..'' deseniz daha unutulmaz olur. o zaman insanlar değerlerinin olduğunu anlar. neyse ki bunları düşünen birileri var hala...
  • bizim evde aile rituelidir. nerede olursak olalim o mumlar uflenecek, o pasta kesilecek ve "iyi ki dogdun" sarkisi soylenecektir.
    yarim saat sonra annem mumlarini yaktigi pastam esliginde telefonla arayip dogum gunumu kutlayacak ve mumlari sanki ben oradaymisim ve dogum gunumu hep beraber kutluyormusuz gibi benim icin ufleyecek. ben nerede miyim? okyanus otesinde bir memlekette, is yerinde. 0_o