şükela:  tümü | bugün
  • 90larda çocuk olmak bir başkadır
    bilyalı arabalarla yokuş aşşağı kaymak demek
    sabahın köründe kalkıp çizgi film izlemek demek
    domates ekmeği kapıp sokağa koşturmak demek
    japon kale mahalle maçlarının milli maç havasında geçmesi demek
    80lerde çekilen filmleri tvden ilk yayınlandıklarında hayranlıkla izlemek demek
    meybuz demek
    sakız çıkartmalarını albümünü tamamlayıp futbol topu almak demek (alanı görememek)
    sporcu kağıtları ile kağıt oynamak demek (oynarken bol miktarda hile yapmayıda unutmamalı)
    abileriniz yaptıkları maçlara sizleri almaması demek

    hem yıldız tilbe'de dinlenebilir kıvamdaymış.

    http://www.youtube.com/watch?v=854cwmpmtjo
  • zillere basıp kaçmak
    ev telefonundan herhangi bir numarayı tuşlayıp işletmek
    sabah erken kalkıp çizgi film izlemek: ninja turtles,tas devri, heidi , jetgiller vs.
    blue jean dergileri ve içinden çıkan posterleri kovalamak
    burak kut'un amerikada çektiği klibi şaşkınlıktan ağzı açık seyretmek
    şıpsevdi kağıtlarını biriktirmek
    hatıra defterleri
    kokulu silgiler, kokulu kalemler
    kocaman kalemtraşlar (haznesinde çöpleri biriktiren)
    spice girls
    backstreet boys
    spice girls'ün hayvan gibi yüksek topuklu spor ayakkabılarını giymeye çalışmak
    bizimkiler, süper baba, vahşi güzel gibi diziler
  • salçalı ekmek yiyip, akan burnunu koluna silerken sinek ilaçlama aracının arkasından delicesine koşmak. beyaz duman bulutu uzun süre ortadan kalkmayınca kör oldum sanıp ağlamaktır.
    not:ben değil bir arkadaşım.
  • sebepsizce çok huzurlu hatırlarım
  • gercek sanatcilara maruz kalmaktir. cocuklugunla ilgili teknoloji disinda, binlerce guzellik gelir aklina. o vintage hava, o gerceklik... simdiki yavan ve yalan hayatlarimizdan sogutuyor o gunler. evet artik daha gosterisli yasiyoruz ama ruh yok be.

    keske o gunlere donsem diyorum ah...
  • barbie bebeklerim yoktu benim. hiç ailemden istemedim, sağolsunlar onlarda düşünüp almadılar. ya bir insan bir düşünür, bu kız neyle oynayacak diye neyse.anlıcağınız ilk çocuk olmanın ve olurda babam alamazsa üzülür diye istememenin bedeli oyuncaksızlık olmuş.
    ama bunlarım vardı benim. bazı günler gazeteler verirdi, sabah uyanır uyanmaz ilk işim, bunları alıp odama koşmak olurdu. saatlerce bu kağıt bebeklerle oynardım. hiçbir barbie bebeğin sunamayacağı hayal gücünü sundular bana. keşke şu anki nesilde bunlarla oynamanın keyfine varabilse.
  • büyük bir şuura sahip olmaktır. valla, bu devir benim devrim değil ya...
  • birbirine tren olmuş, sayfalarca faks kağıt yığını arasında yuvarlanma hayalleri kurmuş olan nesil. (bkz: sabah şekerleri)(bkz: klip 98)