şükela:  tümü | bugün
  • antoine doinel serisinin evlilik, çocuk yapma ve ilk aldatmalar bölümünü oluşturan truffaut filmi. serinin bir önceki filmi olan baisers volés gibi mizahı kuvvetli bir filmdir. zaten işin içinde jean pierre leaud'nun karakteristik oyunculuğu olunca daha da eğlence bir hal alıyor. en güzel espirilerinden biri, kütüphaneleri olmamasına rağmen, antoine'ın eve kocaman bir kütüphane merdiveni alması. filmin bir kısmında öyle boş boş duran bu merdiven ilerleyen sahnelerde telefon sehpası olarak kullanılıyor. bir de japon metresinden aldığı ufak japonca dersi:

    - 'muşi muşi' ne demek?
    - 'moşi moşi' o... 'alo' anlamında kullanılıyor.
    - peki ya 'alo alo' demek istediğimizde 'moşi moşi moşi moşi' mi dememiz gerekir?
    - ...
  • antoine: şu anda düşünebildiğim tek şey roman. her şeyi karman çorman etmemin nedeni bu. bitirdiğimde bizim ilişkimizin de normale döneceğinden eminim.

    christine: bana bir kopyasını gönderme. okumam. gençliğin hakkında her şeyi anlatma düşüncesinden, anne-babandan utanışından, alenen kirli çamaşırlarını temizlemenden hoşlanmıyorum... ben bir entellektüel değilim, ama şunu biliyorum: eski hesapları halletmek için kitap yazmak sanat değildir!
  • filmdeki japon kadının çiçeğin içine notlar koyarak hazırladığı hediyenin ya da çiçeğin adını bilenleri yeşile beklerim*
  • antoine'ın hayatı öyle bir karmaşaya girer ki, monsieur hulot'yla karşılaşmaması olası değildir.

    yok olmadı bu. monsieur hulot'yu görüyoruz filmde. truffaut göstermek istemiş işte o kadar.
  • 1970 yapımı bir françois truffaut filmi. baisers volés'in devamı. jean-pierre léaud'un çok karakteristik, çok "kimseye benzemeyen" çok "başka yerlere ait" oyunculuğu/ doğası sanki truffaut filmleri çekmek için yaratılmış.

    --- spoiler ---

    come when you can, but can soon.

    --- spoiler ---

    ps: ayrıca çiçek boyacılığı diye bir meslek olduğunu bana göstermiş filmdir kendisi.