şükela:  tümü | bugün
  • anlamı yaban arısı yani bumble bee.
  • onuncu nesil çaylak.
  • (bkz: karizma)
  • geçen sene, gavur üniversitelerine yaptığım master başvurularım sonucunda beni kabul eden tek üniversite olmuştur efendim. iki katlı otobüse bin gel dediler, dedikleri gibi bindim ama londra yerine avcılar havuzda indim. kandırılmış hissediyorum.
  • (bkz: ılık)
  • sımdıye kadar ılk altı harry potter ı ızledım sanırım. bes te olabılır.
    her neyse.

    bırınde dıyor kı "tam her seyı cozecek gıbı bı seyler buluyorum. sonra kafam karısıyor. ve hepsını gerı untuyorum."

    hayata daır en sahıcı tespıtlerden bırı heralde.

    bır buluyoruz. bır kaybedıyoruz. bır buluyoruz. bır kaybedıyoruz.
    try. faıl. try agaın. faıl agan. succeed. next level. try. faıl. try agaın..
    ama bu bence lıneer degıl. bazen ılerı gıdıyoruz. bazen gecmıste daha dogruyduk dıyoruz. sonra gerı ılerı gıdıyoruz. orası daha ıyı gelıyor. sonra tekrar gecmıstekı bı tutumumuz daha dogru gelıyor.

    ınsan gecmıs, sımdıkı zaman ve gelecegı keskın cızgılerle ayırma eylımınde.
    ben bunu dogru bulmuyorum.
    hepsı bı butun su anda bence.
  • "learn, unlearn, relearn."
  • --- spoiler ---

    severus'un da söylediği gibi harry'i kurbanlık koyun gibi yetiştirmiştir, bunun için dumbledore'a kötü gözle bakılabilir ama durup düşününce adam bu dava için hayatını kendi isteğiyle feda etti.

    öte yandan severus mu daha fedakârdı yoksa dumbledore mu karar veremiyorum, bir yanda yıllar boyu rol yapıp karşı tarafta durup bir yandan da sevdiğin kadının çocuğunun gözünde düşman gibi görünmek ve hayatını feda etmek, bir diğer yandan ise sadece hayatını feda etmek.

    tabi burada severus daha fedakâr gözüküyor ama isteyerek canını vermedi, dumbledore ise kendi isteğiyle canını verdi.

    her ne kadar böyle olsada gönlüm severus'tan yana.
    --- spoiler ---
  • 1 yıl içerisinde 3 kez harry potter serisini izlememe sebep olan karakter.

    geçtiğimiz yıl ilk aşkımı, masmavi gözleriyle bana bakan, ne yapsam kızmayan, ya boynumdan ya da saçımdan öpüp koklayan dedemi kaybettim. ve dumbledore’a o kadar benzetiyorum ki bembeyaz saçları, bembeyaz sakalı ve masmavi gözlerini telrar tekrar görebilmek için yeniden yeniden izliyorum. insan harry potter izlerken ağlayabilir mi ya? hüngür hüngür “seni çok özledim o kadar özledim ki” diye diye ağlıyorum.

    yarın 33 yaşıma giriyorum. mutluyken, mutsuzken, acı çektiğimi ya da terfi aldığımı rüyasında görüp beni arayan dedemi bu karakter sayesinde yeniden yeniden düşlüyorum.

    hayatında bi karıncayı bile incitmemiş, çocukları sakalları batmasın diye yanağından öpemeyen, bahçeden kopardığı ilk meyveyi kucağımıza bırakan dedemi böylece hiç unutmayıp bir gün çocuklarım olursa onlara da harry potter’daki dumbledore sayesinde her daim hatırlatmak istiyorum.

hesabın var mı? giriş yap