şükela:  tümü | bugün
  • bir aşık mahzuni şerif türküsüdür

    vardım gittim gurbet eli dolaştım
    gözümün yaşını durduramadım
    öldüm bittim bir sevdaya bulaştım
    divane gönlümü yorduramadım

    yıllardır sevdiğim el oldu gitti
    tutuştu yüreğim kül oldu gitti
    gözlerimin yaşı sel oldu gitti
    zülfünden bir köprü kurduramadım

    mahzuni bu dağlar yolum bağladı
    gönlüm deli deli coştu çağladı
    hergün hergün figan etti ağladı
    kolunu boynuma sardıramadım