şükela:  tümü | bugün
  • insanın öyle anları oluyor, tam olarak ağlama hissi yaratan duyguları neyin tetiklediği de belli değil.
    bir kaç gün önce kanepede oturuyorum, hava almak için pencereye çıktım, sahibinin tasmasıyla gezdirdiği köpeği gördüm, aslında köpek gayet mutlu, kuyrugunu falan sallıyor, ama ben kötüye odaklamışım. sonra olanlar oldu empatinin amına koydum, ulan dedim bu köpek bu insanla acaba mutlu mu?
    bir baktım gözlerim dolmuş.

    hay beynimi sikeyim, actım pc yi porno arşivini aradım.
    (bu arada hangi isimle kaydettigimi unutmusum, bulamadım, kötü olacak ya.)
  • sene 2002 falan olabilir, red alert oynayanlar bilir, nukleer enerji santrali her şeydir. onu patlattıklarında ağladığımı hatırlarım.

    tabi iddialı bir durum söz konusuydu, rusya, amerika savaşı:
  • "hava bozuk yeaa, sacımı bosuna mı yaptırdım ben şimdi" diyerek cidden ağlayan kız tanıdım.
  • dün akşam rahatsızlandım acile götürdüler. acilde yattım sedyeye, bir baktım ki sağ tarafımda 4-5 adım ötede oksijen tüpü duruyor, kim bilir kaç kişiyi kurtarmak için çevirdiler o vanayı dedim, gözlerim doldu.
  • gecenin bu saatinde maral izle. deniz feyman karakterinin çocuğundan neredeyse koparılmış oluşuna zaten içlenmiş ol, bir de çocuğa en yakın zamanda görüşeceklerini, ama olur da bu zaman uzun olursa nerede buluşacaklarını sorduğunda çocuk; "rüyalarda..." diye cevap versin. gel de ağlama! anlatılan durum ağlanmayacak gibi değil elbet, asla;ama dizilere falan ağlar oldum ben, oldum ben galiba, epeyce oldum...
  • perde.
    önemli olan sebeptir, hüzünlü şarkılar araçtır.