şükela:  tümü | bugün
  • halihazırda oturulan evin yaşamak için en ideal ev olup olmadığının irdelenmesinin taşınmaya vardırtan süreci.
  • yine nereye, hangi başlığa yazacağımı bilemediğim içeriklerden biri.

    şimdi efenim, benim söylemek istediğim şey aslında bir şeye ilişkin yorum yapmadan, görüş bildirmeden önce düşünüp taşınmamın gerekli olduğu. insanların bir kısmının her zaman, bir kısmının da zaman zaman bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olduklarını biliyorum; ama bir konuda az biraz bilgi sahibi oldukları zaman bile bir soru sorulduğunda ya da görüş belirtmeleri istendiğinde ışık hızıyla yorum yapıyor ya da yanıtlıyorlar. ben gerizekalıyım sanırım. benim önce soruyu doğru anlamam ve üzerine düşünmem gerekiyor. bu arada bu soruların "nasılsın" ya da "sence hangi elbise bana daha çok yakıştı" gibi sorular olmadığını da not düşeyim. bilgi birikimim yeterince iyi olmadığı için de olabilir. belki de çoğu insan yanıtı bilmediği halde "bilmiyorum" dememek için o an akıllarına ne geliyorsa onu söylüyordur. kişilerin uzmanlıklarından bağımsız olarak tartışma programlarının içeriğinin bana çok boş gelmesinin nedenlerinden biri de bu bence.

    ben yapamıyorum. elbette ki üzerine söyleyecek şeylerim oluyor; ama üzerine ayrıntılı ve derin düşünmeden tam olarak görüş bildiremiyorum. bulaşık yıkarken, yürürken, bisikletle giderken, hatta arkadaşlarla sohbet ederken bile o konuya ilişkin düşünüp düşüncelerimi sıraya koyup bir sonuca varıyorum. bazen bir sonuca değil de daha çok soruya vardığım da oluyor; ama oradan da bir yerlere gidiyorum işte. belki de gerizekalıyım. belki de bu kadar zaman almamalı; ama biri bana daha önce üzerine hiç düşünmediğim bir şeye ilişkin soru sorduğunda "hmm, bunun üzerine düşünmeliyim" diyorum çoğunlukla. düşünüp belli bir aydınlanma yaşadıktan sonra açıklıyorum görüşlerimi. bazen aydınlanma da olmuyor. bir düğümü açmaya çalışırken ortaya daha çok düğüm çıkıyor. bazen de yanlış düğümle uğraştığımı fark ediyorum.

    keşke ben de yapabilsem hemen o anda görüş bildirmeyi; ama olmuyor işte. insanlar çat diye yanıt yapıştırıyorlar. ben de şaşkınlık içinde kalıyorum. dediklerini de anlamıyorum. yani anlamsız geliyor. e o zaman daha bir yorum yapamaz hale geliyorum. bir şeyleri öğrendikçe kendimden emin biçimde konuşamaz ya da kesin ve keskin yargılara varamaz hale geldim. durup düşünüyor, düşünüp tanışıyorum. belki de yalnızca gerizekalıyımdır. bunu biraz daha düşüneyim ben en iyisi.