şükela:  tümü | bugün
  • yemek yiyerek kilo almamıza sebebiyet veren açlık şekliymiş. diğeri gerçek, yani doyduğumuzda geçen açlık. ama böyle bir açlık içine girdiğimizde, ne kadar yiyersek yiyelim doymak bilmezmişiz. o nedenle, öncelikle hangi tür açlığa bağlı olarak yemek yediğimizi bulmalı, ona göre davranmalıymışız. ve evet, çaresi de sevgiymiş.
  • fizyolojik aşırı doygunluğa yol açar. açlığı kapatmak için yersin de yersin. duygusal açlığın böyle kapanacağını zannedersin.

    aynaya baktığın an aslında duygusal olarak aç olduğunu anladığın ana tekabül eder.
  • tek kelime ile yalnızlıktır.
  • konu ile ilgili radikale röp vermiş bir hocanın bilgileri için : http://www.radikal.com.tr/…tegoryid=118&haberpage=1

    henüz hocalar bu duruma sadece "var" diyip sikindirik çözüm önerileri getiriyolar. bakalım ne terapiler, ne teknikler neler neler bulunacak. hepsini takipteyim hepsini.
  • yalnizlikla dogru orantili artis gosteren psikolojik hastalik.
  • şu anda yasadığım açlık türü.
    kilo problemi yoksa şımarıklık yapılabilecek, kilo problemi varsa çok pis sövdürecek açlıktır ayrıca.
  • baklava, turşu, acı biber, peynir gibi farkli tatları art arda yiyebilmenizi sağlayan açlık türü. gözüm öyle bir dönüyor ki tatminsizliği gidermek için her şeyden deniyorum. en çok ekmek, makarna, patates kızartması gibi yoğun tokluk veren ve kan şekerini aniden yükselten gıdaları tercih ediyorum ve tıka basa yiyorum. ancak ardından gelen pişmanlık hissi ve kilo olma korkusu bilinçli olarak kusmama yol açıyor. haydi buyurun blumia nervozaya. her şeyin başı yalnızlık.
  • benim için bu aşktır. öncelikle aşkın tanımını yapmak gerekiyor sanırım.

    aşk tanımı: bir varlığın tutkuyla ve namutenahi bir özlemle sevme. ayakları yerden kesen, dizlerin bağını çözen, karında kelebekler uçuşturan, yüreği yerinden söken, aklı baştan alan tarifsiz bir sevda. şiddetli ve yakıcı sevgi manasındaki ışk kelimesinden evrilmiştir.

    kısacası aşk yoksa duygusal açlık vardır. seni olduğundan 10 yaş daha yaşlı gösterir bu açlık. aslında çok neşelisindir ama duygusal açlık yüzünden suratı asık bir insan haline dönüşürsün. ben çok yemem mesela iştahım kapanır. çok fazla gülemem, konuşamam hatta. kafamda hep tek soru vardır kim bu açlığı giderecek ? tam biri çıkar karşına uzun süreden sonra heyecanlanırsın. ulan bu sefer oldu be dersin ama bir bakarsın gerçek olmayacak kadar güzel olan şey aslında tamamen senin kendi uydurmandır. hayat yine her zaman ki gibi o sert tokadını çarpar suratına. yine kendine aynı soruyu sormaya başlarsın kim bu açlığı giderecek ?
  • hayattan bunalıp kendini yemeye verirsin, bu sefer yedikçe miden bulanır ara verirsin, bu sefer aklına düşünceler hücum eder tekrar başa dönersin. bu girdaptan nasıl kurtulunur bilemem ama meditasyon önerisi çok boktan bence. ben de muzdaripim ve bir çözüme kavuşturmak gerek.