şükela:  tümü | bugün
  • dusunsel anlamda, kalbinin bir tek ve sadece o'na atmasıdır.

    fiziksel sadakatte hic zorlanmıyorum ben. cunku nasıl oldu anlamıyorum, birden sevisirken bulduk kendimizi bana tırı vırı geliyor. kendini o duruma sokarken aklın nerdeydi derler adama.
    kızarım fiziksel olarak sadık olmayana bir iliskideyken.
    ben kafamı kessen yapmam, yapanı da sevmem.

    ama ben de duygusal sadakatte sıkıntı var. ucus ucus kafam. ilgim cocuk gibi parlak bi objeye kayıyor, hop ordan baska bi seye. bir de bir sanatcı ruhu var. yazmayı seviyorum. hayal kurmayı cok seviyorum. aska dair farklı cehrelerde bir seyler yazmak keyif aldıgım bir sey. evliyken esime istersen yazmayı bırakabilirim, rahatsız oluyorsan umrumda olmaz, benim icin en onemlisi senin mutlulugun demistim. o da o dunya senin hayal dunyan, keyif alıyorsun, ben rahatsız olmuyorum, yazmaya devam etmeni istiyorum, gercek olan sadece biziz, ben farkındayım demisti.
    valla yazmayı seven herkese eski esim gibi bi koca. -gulucuk-

    ama dusunuyorum da bu tarafımı toparlamam lazım sanırım.
    herkes aynı anlayısı gostermez.
    yazdıklarımı sadece sevgilime yazmam baska da kimseye yazmamam lazım.
    duygusal anlamda da tam sadakat halinde olmam lazım.
    dogrusu bu.

    yoksa biriyle beraberken baskasıyla filan mektuplasmıyorum, yapmam oyle seyler.
    sadece hayal alemimde takılıyorum arada.

    ama yapmamam lazım, di mi ey romalılar?