1. gaziantep ve k.maraş'tan adana'ya gidilirken gavur dağlarını aşıp kanlı geçit'in bittiği yerde (bu geçit selvi boylum al yazmalım filminde de yer alır, minibüsün yağmurlu havada yolda kaldığı yer!) sağa ayrılan yolla gidilir, eski adı haruniye'dir ama sadece yörenin yaşlıları bu adı kullanır ve kaplıcaları bununla anılır (haruniye kaplıcaları). önceden adana'ya bağlıyken osmaniye'nin il olmasıyla buraya bağlanmıştır. yakınından otoyol geçiyor, bir de tren hattı var yakınında bir istasyonu olan.

    küçük bir yerleşim yeridir, herşeyden bir iki tane ancak vardır (ben bıraktığımda öyleydi en azından). ormanlık bir alanda, dağın hemen eteğinde kurulduğundan havası güzeldir. bu temiz havasından sanırım yaşlı nüfus çoktur, düziçi ovasında bir sürü küçük köy vardır. berke barajına gidilirken dağınık bir şekilde yolun etrafında görebilirsiniz. düldül dağı ünlüdür bir de ellek kasabası (bu kasabanın suyundan içenler deli oluyor diye ilçe efsanesi de vardır, bir de kendi kasabalarına "ellak" ilçeye de "düğiçi" der buranın insanları).

    gezilip görülesi pek bir şey vaadetmez, zaten buralı deilseniz düziçi anadolu öğretmen lisesinde okumak dışında pek de işiniz olmaz bu ilçede. genç nüfus pek bir kabadayıdır, yabancıları da cidden sevmezler, burada yaşamak zorunda kalırsanız yöre halkının 20 yaş altıyla muhatap olmayın ama yaşlıları oldukça hoş sohbettir, eski efsanelerden anlatırlar hep! hafta sonları sık sık adana'ya kaçamaklar yapılmalıdır ki 2-2,5 saat sürer "görece medeniyete" kavuşmanız. sık sık otobüs seferleri vardır osmaniye ve adana'ya. kıyıda köşede kalmış ama süper adana kebabı yapan yerler vardı bir zamanlar şimdi nasıldır bilemiyorum. ilçeyi boydan boya geçen bir caddesi vardır, aradığınız her şeyi orada bulursunuz...
  2. bütün anadolu kasabaları gibi otobüs süzenlerin, kahvede sıcaklardan şikayet edenlerin, yaşamak için çok da fazla şeye gereksinim duymayanların oluşturduğu bir taşra kentidir. düldül dağına sırtını dayayıp çukurovaya biraz da tepeden bakar şehir. yaşar kemalin çukurova tasvirlerinde geçen insanları ve tabiatı vardır. orda da cevizler büyür, ölenlerin salası okunur, duyanlarca rahmet okunur, gurbete çıkılır, geri dönülür..
  3. daha yaratici bir isim olamazmiydi diye dusunduren osmaniye ilcesidir. ancak koy isimleri basarilidir; alibozlu, boyali, pecenek, pirsultanli, karacaoglan(farsak), tesbi, gokcayir, manlar, tabaklar, dumburdek, zindaan, çatak, çotlu...
    kamyoncularinin cogu "gavur dagli" mahlasini kullanir.
    ramazan ayindan sonra "kombe bayrami" kutlanir.
    aslantas barajinin bir kismi ve berke barajina sahiptir.
    konusulanlari anlamak icin orda biraz zaman gecirmek gerekir.ornegin "edem bacim bre yu(h)a" sadece unlem isareti yerine gecer.

düziçi hakkında bilgi verin