şükela:  tümü | bugün
  • dil bilimde bir kavram*. dil kullanımını, insanla ilgili diğer bilimlerle bağlantılı olarak inceleyen dilbilim yaklaşımı. dil kurallarını, dilin toplum tarafından kullanım şeklini, toplum ve dil ilişkilerini bilimsel açıdan ele alır. ilk olarak charles morris tarafından kullanılmış bir terim. dil felsefecilerinin uzmanlık alanı. dilleri işlev gördükleri toplumlara bağlı olarak incelerler.

    (bkz: pragmatics)
  • sözcük ilk kez 1938 yılında dil felsefecisi charles w. morris tarafından, "göstergelerin kullanıcılarını ve bağlamlarını araştırma" anlamında kullanılmıştır. ardılları ise terimi tüm göstergelerin araştırılması anlamında değil de sadece dil göstergelerine sınırlayarak kullanmışlardır. ama yine de ortak bir tanıma ulaşamamışlardır. en çok kabul gören tanım, edimbilimin "dilin içinde işlev gördüğü yollarla ilgilenen bir dilbilim dalı" olduğu yönünde verilen tanımdır.
    felsefecilerin iletişim hakkında geliştirdikleri temel düşünceler üç koldan ilerlemiştir:
    edimbilim
    (bkz: yorum bilgisi)
    (bkz: varoluşsal iletişim)
  • anlaşilması icin onomasyoloji ile ilgilenme ilk adımdır.