şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: gözlerini kapatan küçük çocuktaki saklandım hissi)
    (bkz: jean piaget)

    sadece çocuklarda değil, yetişkinlerde de var. bu da aslında piaget'in bilişsel gelişim kuramındaki gibi keskin sınırları olmadığını, benmerkezciliğin ömür boyu sürebilen bir süreç olduğunu bize gösteriyor. yetişkinlerin çocuklardan farkı egocentric algılarını daha hızlı değiştirebilmeleri.

    egocentrismin önemi çocuklarda kendi zihin ve öz-kimlik bilgilerinin oluşmasını sağlayarak çocuğun bilişsel gelişimine yaptığı katkıdır.

    yetişkinlerde ise örneğin klinik depresyon tanısı almış bireylerde egocentrismin arttığı bulunmuş. bunun sebebi de klinik depresyon yaşayan bireylerin ilgisinin dış dünyadan kopup kendilerine yönelmesi olarak düşünülebilir. böylece de dış dünyayı işleme yeteneği azalıyor ve egocentrism artıyor.

    yani ben kendi depresyon sürecimde de çok belirgin olarak bu egocentric süreçten geçtim. aslında bu da çok işlevsel. aynı çocukların bilişsel gelişimindeki gibi kendi benliğini, kendi kimliğini, olaylar içindeki yerini yeniden inşa etmen gerekiyor çünkü. bir de zaten kendinle meşgul olmadığın bir depresyon hayal edilebilir mi bilmiyorum. neyse egocentrism'in bana huzur verdiği zamanlar bile olmuştu. dünyayı sadece kendi gözümden görmek bazen çok güzeldi ne yalan söyleyeyim. etrafımdakilere aynı huzuru verdiğini sanmıyorum ama.* neyse ki sahibinden verilik arkadaş diye beni sahibinden.com'a falan koymadılar. güzel insanlar.
    neyse yani aslında çok işlevsel. bir yaştan sonra yine de abartmamak lazım ama.*