şükela:  tümü | bugün
  • yaşlanınca bana kim bakacak sorunsalı başlığından sonra bir anda gözlerimin evrekaaaaa diyerek gözlerimin parladığı ve kesinlikle hayata geçirilmesi gerektiğini düşündüğüm proje.

    bir yandan püfür püfür özgür hayatımı yaşayıp eşiyle, çocuğuyla, ailesiyle dertleri olan insanları anlayamazken öte yandan da "yaşlanınca ne olacağım?" sorusu aklımdan geçmiyor değil. eğer yaşlanınca gideceğimiz yeri şansa bırakmayıp kendimiz inşâ edersek bu durumda ne olacağımızla ilgili kaygımız da kalmamış olur.

    eğer bir ekşi huzurevi kurulursa hem çok eğlenip hem de birbirini yiyen huysuz ihtiyarlar olarak bence çok iyi geçinip gidebiliriz. sözlüğün ruhunu bilen yaşlı suser'lar birbirlerine karşı daha dürüst olurlar mesela ve samimi bir ortamda yaşar, ölürüz.

    düşünsenize ortamı, mesela yemeğini paylaşmayı sevmiyorsun ve bunu açık açık söylüyorsun. hiçkimse de alınmıyor.

    kaliteli bunaklar olarak çok eğleniriz bence. düşünelim bunu.