178643 entry daha
  • bu aralar kafam yerinde degili sözlük. kendimi bir boşlukta hissediyorum, yaşadıklarım bir hayal gibi.
    bu da beni bir dalgınlığa sürüklüyor. mesela;

    x: dedemi kaybettik.*

    ben: geçmiş olsun, durumu nasıl iyi mi?

    en yakın arkadaşımla aramda böyle bir sohbet geçti geçenlerde.
    kıza 1 haftadır yazıyorum, halen cevap alamadım.
  • ışınlanmak istiyorum. güzel bir yerlere.

    beam me up scotty!

    yani diyorum ki; ışınla beni scotty!

    enerjile scotty enerjile, durma öyle!

    bak!
  • biraz önce başıma gelen durumu hemen not defterine kaydetmiştim. yapıştırıyorum aşağıya.

    aynaya bakarken kendine yabancilaşma. sanki kendini başka birinin gözünden izliyormuş gibi hissetme. ama izleyen kişi ben değilim kim olduğunu bilmiyorum, aynadaki de ben değilim kesinlikle. aynaya baktigim yaklaşık 30 saniye boyunca (güya) kendime başka birinin gözünden baktim. aynadaki insan bana dünyadaki en yabancı insan gibi geldi. yüzünde hiçbir tanıdıklik emaresine rastlamadım. aynaya baktıkça, aynadaki kişinin gözlerinin içine baktıkça durum daha da şiddetlendi ve aynadakiyle olan bağım tamamen koptu. gözlerimin icine içine baktıkça aynadaki kişiyle beraber " ben" olarak nitelendirdiğim kişiyle olan ilişkim de kesildi. ne aynadaki ne de aynayı izleyen ben olmadım bir süre. tamamen kimliksiz geçirdim ikisiyle de ilişkim tamamen koptu. 5-10 saniye sonra aynayı izleyen ben olabildim ama ne kadar uğraştiysam da aynadaki insan olamadim o hâlde aynanin başından ayrıldım. bunu kısaca kendine yabancılaşma olarak nitelendirdim ama o an hissettiklerim, evrendeki yerim, kim olduğum, neden burada olduğum vsvs bunlarla ilgili yazabilseydim cilt cilt roman çıkardı.

    edit: bu olayla ilgili psikologlar, psikiyatristler, norologlar bilgi sahibi olan herkes yeşilimi yakarsa çok memnun olurum.

    edit2: bazı durumlarda olağan, bazı durumlarda sıkıntı olarak kabul edilebilecek bir anmış. ben olağan kabul ettim. bilgilendiren hocalarima teşekürler.
  • günü bitirip yatağıma girdiğim her gece bir belirsizlik, bir huzursuzluk, hoşnutsuzluk taşıyorum ertesi güne. gözlerimi kapattığımda önce kötü hissetme sebeplerim hızla geçiyor aklımdan, sonra elime minik bir tabanca alıp kendi kafama sıktığımı hayal ediyorum. biraz önce fark ettim, her gece kendimi aynı şekilde vuruyorum hayalimde.
    intiharı ciddi anlamda değerlendirmiyorum, üzerine düşünmüyorum ama belki de içten içe beni kurtaracak şeyin ne olduğunu biliyorum.
    eskiden beni mutlu edecek bir şeylerin hayalini kurarak uyurdum. vazgeçmişim artık iyi hissetmeyi umut etmekten, en fazla kötüden kurtulduğumu hayal edebiliyorum.
  • bitmeyen pişmanlıklar, bitmeyen hayâl kırıklıkları, bitmeyen ayrılıklar...
    yaşamak değil, hayatta kalmakla yetiniyoruz.
  • çok seviyorum seni çok. iyi geceler canımın içi, iyi geceler güzel sevgilim. bazen çok huysuzum aptalım falan ama idare et be kuzucum senden başka kimsem yok sonuçta.
  • sözlüğe her girişte mesajım var mı diye gözümün yeşil araması normal mi?
  • unutan iyileşir..
  • öykü yazıyorum. insanlar okusun istiyorum.
  • hayatimda hep igrenc heriflerden hoslandim, kanayan yaramdir hatirladikca soverim hepsine. hele sarhos olunca gorseniz hep kufrederim boyle hepsine ana avrat. neyse gecen gun dusundum kendi kendime. dedim ki lan onlarin ne gunahi var? cogu iyi insan taklidi bile yapmiyor, ne bok olduklari ortada takiliyorlar oyle, gidip ben buluyorum belami. sonra agzima sictiklarinda da sasirip uzuluyorum absndjddha. aydinlandim. bu aydinlanma sonrasi artik onlara degil kendime sovmeye karar verdim, belki adam olurum da bir boka yarar diye dusunerek. cok hararetli ve enerji dolu sovuyorum cunku. bosa gitmesin.
586 entry daha