şükela:  tümü | bugün
  • elazığda bulunan, fen lisesi sınavında 1000 puanı devirmiş, istanbul fen lisesine gidebilecek veletlerin kro aileleri yüzünden (bkz: kendimden biliyorum) mecbur olarak gittiği okul...
  • hayatımın altı yılını geçirdiğim, tanığım en kaliteli insanları yetiştirmiş, öss ve eskiden öys sınavları okul sıralamalarında devamlı üst sıralarda bulunan ülkenin doğusunun en iyi okullarından biridir.
  • bi tane müzik hocasi vardi zamaninda,daha sonra başka bi okulun müzikçisiyle kaçtı falan elazığda büyük çalkantılara sebep oldu.bu yukarda adı geçen teknisyen ömer abi hastasiydi bu müzikcinin.kadın baskasıyla kacınca ömer abi gama kasavate burundu bi dönem ortalarda görünmedi.
    bi de alt katta mescit vardı.her tenefüs iner "mescit fighter" olayına girerdik.
    bi de son dönem icat ettiğimiz "aksıray" diye bi oyun vardı ki akıllara ve bünyelere zarar bisiydi.(bilen bilir).
  • mezuniyetin üzerinden on yıla yakın zaman geçmesine rağmen hala feci özlenebilen okuldur. hüseyin abinin döneri, ilhami hocanın fırçaları, okul önündeki yokuşta kışın düşüp kolu kıçı kırmak, hastane caddesindeki ege piknik, pınar çiğköfte, mescit fighter, alt sınıfları dördüncü kat penceresinden sallamak, yarım metre karın üstünde futbol oynamaya çalışmak gibi şeyler hatırlandıkça gözler buğulanır, geçmişe dönme isteği hasıl olur insanda. çok yaşlandım lan seneye ölürüm ben.
  • bu sene oğlumu göndermiş olduğum okuldur.
    sınıflar 30 kişidir. öğrenciler tek kişilik sıralarda oturmaktadır. müdür son derece aklı başında birine benzemektedir. ama kantin ramazanda kapalıdır. (bkz: mahalle baskisi)
    edit: tarihçi kadın öğretmen türban-üstü-peruk ile derslere girmektedir. (bkz: belgin tarhan)
  • eğitim öğretim ve öğrenci kalitesiyle her yıl anadoluliseleri arasındaki seviyesini yukarılara taşımayı başarabilmiş yeşil rengi ve yeşil üniformalı öğrencileriyle de fark yaratabilmiş, ayrıca elazığdaki en iyi lise basketbol takımına sahip eski okulum. bu arada mezunlarının buluştuğu güzel de bir site var:

    http://www.elaziganadolu.com/
  • kendimi katılırken hatırlayamadığım bir ilkokul sonu sınavıyla kazandığım okul. evet o zamanlar bu okullara öğrenciler ilkokuldan sonra alınırdı. hayal meyal anımsadığım ilk günümde, 11-18 yaş grubuyla bezeli bahçesinde korkuyla beklerken bünyede hogwarts etkisi bırakmıştı. orda farklı ve büyülü bir şeyler olduğunu düşünmüşümdür. ben dahil normal tek bir insan evladı barındırmamış, bizi 11 yaşında bir çocuk olarak alıp 18 yaşında aynı çocuk olarak bırakmış, öğrendiğim kadar kaybettiğim yer olmuştur.
  • ilk mezunlarıyla son mezunları arasında dayı-yeğen,hala-yeğen vs derecesinde yaş farkı bulunan, elazığ'ın ilk anadolu lisesi.
    bu okula yeni başladığımda okul müdürünün bir öğrenciye burayı niye tercih ettin sorusuna, öğrencinin ''fen lisesini istiyordum ama burası oldu,nasip'' cevabıyla okul müdürünün (bkz: abdurrahman gencel) yüz ifadesi bana ilk günden kalan bir hatıradır.
    yani ilk gününden son gününe kadar bende iyi kötü birçok hatırası bulunan bir okuldur burası.
    okul mezunlarının hâlâ birbirleriyle sıkı iletişim halinde olduğunu da yazmak gerekir.bu da bu okulun bir okuldan daha fazlasına sahip olduğunu gösterir.
  • eski müdürü abdurrahman gencel'in elazığ anadolu lisesi üniversitesi açma planları vardı hala var mı bilmiyorum tabi.