şükela:  tümü | bugün
71 entry daha
  • bazıları tarafından popülizm ile beraber "düşman kardeşler" olarak anılan kavram.

    bu kavram altında yanlış hatırlamıyorsam yalnızca bir adet olumsuz entry gördüm. tamamı kavramı övüyordu.

    ancak her politik yönelimin iyi ve kötü yanları olduğu gibi, bu kavramın da iyi ve kötü yanları olabilir.

    kavramsal olarak değil, uygulamadaki örneklerinden gitmek istiyorum.

    kavramsal olarak incelendiğinde popülizmin yerlere vurulduğunu, elitizmin ise göklere çıkarıldığını gördüm.

    elitizm kavramsal olarak iyi gelse de, elitist iktidarın halk tabanıyla arasının gereğinden çok açık olması, bir süre sonra halkın kendi içinden ve onun karakterini yansıtan popülistlerin iktidara gelmesiyle sonuçlanabilir.

    amerika'nın "gizli elitist ve aristokratik" yönetimi, bir sistematiğe oturduğundan bahsedilebilecek en iyi sistem örneği olarak orayı verebiliriz. halk demokrasiyle değiştirebilecekleri konusunda aslında sınırlı hakka sahiptir.

    atatürk örneği "elit" kişiliğe örnek verilmiş, bunda hiç kuşku yoktur ki bilgi seviyesi, yönetim anlayışı, politik ve askeri dehasıyla tam manasıyla bu kalıba uyar. aynı zamanda giyimiyle de bu görünümü verir.

    yalnız bir durum vardır ki, altta bulunan chp kadrolarıyla atatürk'ün kafası aynı çalışmıyordu. atatürk halkla, halk gibi konuşmasını da bilirdi. kendisi de bizzat hiç de elit olmayan bir ailenin içinden çıkmış, aslında azınlık iktidarlarına karşı bir çeşit nefreti de barındırarak halka yönelikleşmeye çalışmıştır. kendini halktan üstün görmek gibi bir gaflete düşmemiş, böylece ortaya "halk için, halka rağmen" denen cümle çıkmıştır.

    yani diyeceğim o ki, elitizm veya popülizm aynı anda bulunabilir ikisinin de kötü ve iyi anlamları olabilir.
1 entry daha