şükela:  tümü | bugün
  • genelde bulmacalarda çıkan halkı türkçe konuşmayan ilçe.
  • sadece tatil amacli gidilmesi gereken bir yer. bir kere yol cok kotu. ustelik vasitada cok nadir. otostopla gitmek zorunda kaldik. kalacak dogru durust iki yerin olmadigi* fakat her seyin istanbula gore yari fiyatina oldugu memleket. yerli halkin biraz garip ama sevimli bir konusma tarzlari var. soyledilerinin yarisini anlamiyorsunuz.
    ama super bi sessizlik mevcut. kafa dinlemek icin ideal yani. isteyen icin kaplicalar, hamamlar filan var. ogrendigimize gore yazin hollandalilar gidiyormus. bulmuslar cillop gibi yeri tabi.
    buna ragmen hentbolun h sini bilmeyen insanlara neden koskocaman salon yapmislar anlamadim. final macinda salon bombostu. madem salon yapican merkeze yap, ulasim kolay olsun, seyirciler gelsin, herkes rahat etsin, hayat bayram olsun.
    neyse yeni acilan hedyelik esya saticilariyla, dumlupinar universitesi yuksekokuluyla filan, cok uzak bir tatil beldesi iste orasi.
  • kafamda yıllardır oluşturduğum 'kötü' imajı bugün gidip görmemle yıkan memleketim ilçesi.

    en baştan başlamak gerekirse sokaklarında gezerken kendinizi sahil kenarı bir tatil yöresindeymiş gibi hissediyorsunuz. bakımlı, temiz, paket taşından yapılmış dar yollar, tertemiz kaldırım taşları, küçük küçük dükkanlardan kurulmuş bir çarşısı var. özellikle ilçe merkezinde çay bahçelerinin çokluğu dikkat çekici fakat buralarda genelde dedeler oturuyor. merkezden aşağı indiğinizde ise çok geniş alana yayılmış turistik bir kasabayla karşılaşıyorsunuz.

    pek çok termal ve apart otel, yapay dere, amfi tiyatro, tarihi dokuyla bütünleştirilmiş parklar, restoranlar, açık - kapalı olimpik yüzme havuzları, pek çok sayıda irili ufaklı, sauna, özel banyo, güzelik merkezi bulunan kaplıcalar(sularının şifalı olduğu istanbul üniversitesi'nin yaptığı araştırmalar sonucu kanıtlanmış), halı ve çim futbol sahası, basketbol sahaları, tenis kortu, jimnastik salonu, av sahaları, tatlı su balıkçılığı...vb. kısacası bir tatil için deniz dışında sahip olunabilecek herşeye sahip. otel fiyatları çok düşük, karın doyurmak çok ucuz. hatta elektronik eşyalar bile ucuz. ünlü yemeği emet kebabı. hayvanı kesildikten sonra direk temizleyip bütün olarak fırına sürüyorlar ve o kendi yağıyla tuzuyla pişiyor. ulaşım ise kütahyadaki otobüs firmaları ve emet belediyesi tarafından sağlanıyor. taşıt bulma konusunda pek bir problem yaşanmıyor.

    gelelim bir de kötü yanlarına. birincisi yolları çok kötü. ama gördüğüm kadarıyla muazzam bir yol yenileme çalışması sürüyor. 6 aya kalmaz duble yola geçilir. ikincisi de halkının bir kısmı gayet tutucu ve yobaz.
    seneler önce emet'i bir bataklık olmaktan kurtaran, tüm bu anlattığım turistik tesisleri inşa eden belediye başkanlarına ilçelerine içkili restoranlar, barlar açıyor diye suikast düzenlemişler ve içkili olan heryeri kundaklamışlar. şu anda insanları her restaurantın girişinde büyük puntolarla yazılmış "alkolsüz" tabelaları
    karşılıyor.
    ilgi çeken bir başka şey ise kedi, köpek ve delilerin çok oluşu. 39 derece kaplıcanın ilçenin yerlilerinde akıl kayıplarına yol açtığı söyleniyor.

    ayrıca ilçe dahilinde bor işleme, araştırma fabrikası mevcut. türkiye'nin en zengin bor yataklarından biri emette bulunmakta. zaten bu fabrika da ilçenin tek işveren fabrikası. diğer küçük esnaf sabahtan akşama kadar oturuyor. kahveler günün her saati full çekiyor.

    ama olumsuz yönlerine rağmen emet, ormanın içinde, arabanın, insanın çok olmadığı, tam kafa dinlemelik bir tatil yöresi. sabahtan akşama pek çok spor yapılarak, büyük havuzlarda yüzerek gayet güzel vakit geçirilebiliyor.
    100 milyonla bir hafta yediğiniz önünüzde, yemediğiniz arkanızda çok rahat tatil yapabilirsiniz.
  • ilçenin tarihi de şöyle:
    geçmişi frigyalılara kadar uzanmaktadır. frigyalılar döneminde bu bölge "rindakos" adıyla, roma imparatorluğu döneminde tiberipolis adıyla anılmıştır. roma imparatorluğunun ikiye bölünmesinden sonra doğu roma (bizans) hakimiyetine giren kent piskoposluk merkezi olarak önemini korumuştur. alparslan komutasındaki türk ordularının anadolu'ya girişinden sonra çavuldur türk boyu tarafından iskan edilen bölge; önce büyük selçuklu, sonra anadolu selçuklu devleti hakimiyetinde kalmış, daha sonragermiyanoğlu beyliğine bağlanmıştır. kütahya bölgesine hakim olan germiyanoğulları 1389 yılında karamanoğulları baskısını azaltmak için devlet hatun ' u yıldırım beyazıt ' a gelin olarak vermişler ve emet de çeyiz olarak osmanlı devletine geçmiştir. emet 1922 yılında kütahya iline bağlı bir ilçe olarak tescil edilmiştir. 1922 yılında belediye teşkilatı kurulmuştur.

    milli mücadele döneminde emet yunanlılar tarafından işgal edilince, halk kurulan "emet milli müfrezesi" ile kurtuluş savaşında aktif olarak yer almış, genelkurmay kayıtlarına "emet vak'ası" olarak geçen olaya müteakip yapılan cevizdere savaşında büyük bir kahramanlık göstermiştir. dönemin anısına savaşın olduğu bölgede cevizdere şehitleri anıtı yapılmıştır. halen "3 eylül" tarihi ilçenin kurtuluş günü olarak kutlanmaktadır.
  • "tav$anlı'ya kadar götürüver götürüvermeyeceksen götürüverecekler var." cümlesini emet'li birisi yerel aksanıyla $u $ekilde kullanır: "tav$anlı'ya kada götüver yoksam götüvercekler vaa ehbabım."
  • kaplıcaları güzeldir. gün içinde dört mevsim birden yaşanır orada adeta. yazar gülten dayıoğlu'nun evi de orda olmasa, hiç çekilmez. halkı muhafazakardır.
  • evet'in sevimlileştirilerek söylenmiş hali
    ebet, ebek gibi türevleri de mevcuttur
  • (bkz: amat)
  • hisarcıklıları sevmeyen, hisarcık onlardan ayrılıp ilçe olunca da uyuz olan ilçe*
  • evet sözcüğünün asıl halidir. emet.