• terkedilmiş mülkler. azınlık tehcir ve göçleri sonrasında sahiplerinin yanlarında götüremedikleri taşınmazları tanımlayan kalıp. bu tehcir ve göçler otorite tarafından efdal kabul edilip kalıcılığı için gerekli birçok şey yapıldığı için ayrılıştan çok kısa bir süre sonra bu mallar millileştirilmiştir(!) memleketimizin uyanık bazı insanları da, bir zamanlar komşularının, ahbaplarının mülkü olan bu yerlere normaş şartlarda asla alamayacakları fiyatlarla konmuşlar, hiç de vicdan azabı çekmemişlerdir.

    http://ahmetturanalkan.net/…llarini-nasil-yonettik/
    http://www.zaman.com.tr/…imet-mi-saymistik-bir-nevi
  • ar. terk edilmiş mallar.

    terk ettirilmiş, sahipleri suriye çöllerine, vatanlarından binlerce kilometre uzağa sürülmüş, öldürülmüş, kıyıma uğramış halkların malları.

    tamamı devlet tarafından gasp edilmiştir.

    (bkz: ermeni soykırımı)
  • güncel türkçeye verbatim çevirisi: terk edilmiş mallar

    yaygın olarak kullanıldığı bağlamdaki anlamı: 1915 tehciri ile anadolu'dan kovulan ermenilerin geride bıraktıkları ve (başta balkan göçmenleri olmak üzere) müslüman nüfusa aktarılan taşınmaz mülkler.

    "20 mayıs 1915'te toplanan bakanlar kurulu, ermenilerin savaş alanından uzaklaştırılması sonrası boşaltılan bölgelerdeki ermenilere ait emval-i metrukelerin [sic] muhacirlere dağıtılması kararını almıştı. ... bir şifreli telgraf 12 temmuz 1915 tarihinde tüm vilayet ve mutasarrıflıklara gönderilerek, iskan edilebilecek muhacir miktarının bildirilmesi ve civarda "temdin ve iskan" edilebilecek göçebe aşiretlerin de bu boş köylerde iskanı istendi." (kaynak: dündar, fuat. 2001. ittihat ve terakki'nin müslümanları iskan politikası (1913-1918). istanbul: iletişim. 213-214.)

    tema:
    (bkz: ermeni soykırımı/@derinsular)

    ana tema:
    (bkz: soykırım/@derinsular)
  • gazeteci ve yazar nevzat onaran'a göre 1915'te ermeniler başta olmak üzere sürülen herkesin geride kalan malları için ittihatçı hükümetin kabul ettiği bir tanımlamadır. konuyla ilgili röportaj için: emval-ı metruke
  • en ünlü örneği kasapyanlara ait çankaya köşküdür şüphesiz.

    bence dramatik olan taraf ise tehcirde ve soykırımda rolleri büyük olan kişilerin ailelerine verilen ermeni mallar var. kimler yok ki. boğazlıyan kaymakamı kemal bey'den, diyarbakır valisi doktor reşid'e, bahattin şakir'den, urfa mutasarrıfı nusret bey'e. kemalist kadroların ittihatçılardan gram farkı olmadığını gösteren numunelik göstergeler bunlar.

    bir de resmi tarihçilerimiz hep der ya sorumluları yargıladık ve cezalandırdık şeklinde. bu topraklarda devlete karşı işlemediysen suçu kolay kolay cezalandırılmazsın. aslında ermeni mallarını kendi zimmetine geçiren bireysel yağmaya karşı(özellikle dönemin memurlarına) yargılamaya gitmiştir dönemin devleti. yoksa dertleri asla ermenilerin mallarını korumak değil. öyle olsa lozan'da canhıraş ermeni mallarını gündeme getirmemek için uğraşmazlardı.