*

şükela:  tümü | bugün
  • türkçede "ikimizden biri uyuyor" adıyla vaftiz edilen bir josefine klougart romanı.

    melankoli biraz sıkıcıdır, uzun uzun anlatılan bazı şeyler ve kendi dertlerini biteviye anlatan insanlar daha da sıkıcıdır. fakat bu kitap öyle değil. keder var, hüzün var, müthiş güzel tespitler var. dağınık bir anlatıma rağmen okurken hiç yorulmadım.

    ölüm, aşk, ayrılık, ihanet, sevgi, kar, ev, insan bedeni, eski eşyalar, anneler, kadınlar, erkekler üzerine her şey var.

    iyi ki okudum. cümleler, öyle cümleler var ki bir sobanın sıcaklığı gibi içe işliyor, öyle cümleler var ki okuyunca üşüyorsunuz. josefine hanım, biraz da kuzeyli bir şule gürbüz gibi yazıyor. fazla bilgi vermiyor ama biz bu cümleleri yazan kadının zihninde gezinirken yeni şeyler öğreniyoruz.

    hangi cümleyi alıp buraya yazmak gerektiğine bir türlü karar veremedim, belki kenarda beni bekleyen şu cümle kimi şeyleri açıklamaya yarar:

    "başa çıkılamayacak bir düzene gösterilen tevazu."