şükela:  tümü | bugün
  • kazı alanında toprağın ilk tabakası kaldırıldıktan sonra iş makinesi kullanılmaz.
  • mısır’da, üzerinde “bunu açma, açarsan s*ki tutarsın” tarzı uyarılar bulunan eserleri açmayın, orayı terkedin.
  • kazılan alana açma denir.
  • "evet ben o köydenim" dememek.

    şöyle ki:

    bir gün çiftçi arkadaş yol kenarındaki tarlasında çalışırken lüks bir araç gelir. misafir, "emmi suyun var mı?" der. suyunu içer. muhabbet arasında "ya burası x mi?" diye sorunca çiftçimiz "evet ben o köydenim" der.

    "ya öyle mi! aramızda kalsın, bende bir harita var. burda çok değerli heykel varmış. isterseniz beraber çıkaralım " der misafir.

    lüks araç, harita vs çiftçiye güven verir. bir arkadaşıyla beraber gece heykelleri çıkarırlar. bir erkek (hem de pipili) bir kadın heykeli bulurlar. güya bunlar çoook değerliymiş.

    misafir der ki "ya siz bunları nasıl satacağınızı bilemezsiniz. benim gümrükte bağlantım var. yurtdışında satarım. bu heykeller teminat olarak sizde kalsın. ancak bu işler için para lazım. bana para verin, halledip geleyim."

    çiftçiler nasıl olsa heykeller kendilerinde kaldı diye traktörlerini satar parasını teslim ederler.

    bir müddet ses seda çıkmaz. çiftçiler kendi aralarında "inşallah gebermiştir de heykeller bize kalır" diye umutlanırlar.

    yine bir müddet sonra misafir telefon eder "ya para bitti adam gelemiyor, biraz daha para gönderin" der. çiftçiler ya kendileri kredi çeker ya da annesine kredi çektirir ve parayı gönderir.

    gidiş o gidiş. bir daha ne misafirden ses çıkar ne de heykel satılır. bir şekilde heykellerin sahte olduğunu anlarlar.

    meğerse uyanık misafir, 2 yıl önce sahte heykelleri oraya gömmüş, üzeri ot bağlayınca da bu planı uygulamış. arada öpülen de benim tütün kıran cefakar çiftçim olmuş.
  • her gördüğün tepecik höyük değildir.