şükela:  tümü | bugün
  • engelli insanları düşünmekle başlıyoruz söze. engelliler çok az konuşuluyor hala.

    engelli insanlar bugün günlük hayatlarında bir çok engelle karşı karşıya ve söze başlanan her yerde en son onların ihtiyaçları geliyor söze. gelin hep birlikte onlarla başlayalım söze. onlar için yapılabilecekleri tartışalım. sosyal medyanın, paylaşımın bu denli geliştiği noktada engelleri birlikte kaldıralım, buna ön ayak olalım.

    görme engelliler için kabartmaya dayalı bir eğitim sisteminin geliştirilmesi ve yaygınlaştırılmasını isterdim ve görev almak isterdim.
  • engelli insanların toplum içinde daha rahat etmelerini sağlamak için yapılması şart olan şeylerin listesi. kaldırımlara, tüm avmlere, sinemalara, statlara ve diğer mekanlara rampa konmasının zorunlu tutulması, tüm otobüslere engelli arabası asansörü konması olmazsa olmazlardır.
  • yapabilecekleri sporlar için uygun tesisler açmak. üç beş rehabilitasyon merkezi ile yürümüyor bu işler. jimnastik, yüzme, ve yapabilecekleri diğer sporlar için tesisler gerekli.

    aslında en önemlisi kafalarında beyin yerine saman dolu olan bir çoğu insana "bak canım burası koskoca alışveriş merkezi/metro/vb. buralarda merdivenler zaten otomatik, o asansörlerin amacı engelli, (çok çok) yaşlı ve bebek arabası olanlar için" diye anlatmak gerek. zaten asansörler maksimum 1 tekerlekli sandalye, 2 puset alabiliyor, sen aman ben de kıçımı sokayım diye uğraşıyorsun asansöre.

    bu konuda ben mi yanlış düşünüyorum bilmem ama örneğin capitol'e açıldığından beri gidiyoruz ailecek. babanemle ve dedemle bile gittim - ki babanem yürüyen merdivenden korkardı. ona rağmen kardeşim için gerekli olana kadar asansörün varlığını bile fark etmemişim. otopark'a hep normal merdivenlerden inerdik. ölmedik şimdiye kadar o iki merdiveni inerken.

    ama öyle insanlar var ki, siz içerde yer kaplıyosunuz ve alışveriş arabasını sokamıyor diye size tavur yapmaya kalkıyor. önce bunlara anasınıfı düzeyinde eğitim verilmesi gerekiyor.
  • engeli olmayan insanları eğitmek. azcık da olsa kendilerini onların yerine koyabilmelerini sağlayabilmek. empati duygusunu geliştirmek. her şey çok daha güzel olacaktır böylelikle.
  • ihtiyaci oanlara yardi etmek. mesela, ben bir tekerlekli sandalye ariyorum. var mi bosda?
  • içtiğiniz su şişelerinin kapaklarını saklayıp gerekli kutulara atmak, bunlardan sadece bir tanesidir.
  • onları önce engeli ile degil de ismiyle tanımak. kör, sağır, geri zekalı gibi kırıcı ve incitici tanılar koymamak. onlarla arkadaş olmak. engelli diye bi grubun olmadıgını anlamak. "ileride sen de engelli olabilirsin" gibi saçma sapan onur kırıcı laflar ile empati kuralım dememek. engelin sadece düşünce yapısında olduğunu bilmek ve uygulamak.
  • üniversite hakları engellenmemeli

    kardeşim spor lisesi mezunu milli bir sporcu olmasına rağmen 2 üniversite besyo ya almak istemedi. ve engel boyutu sadece işitmesinde. işitme cihazı kullanıyor konuşması ve zekası gayet yerinde..

    yök ve ösym nin mevzuatın da böyle çocukların okula alınması yazarken onlar inada almak istemediler

    tabi biz peşini bırakmadık insan hakları yök ösym üçgeniyle çözdük sorunu

    ama ya bizim gibi bilinçli olmayan aileler ne olucaktı!

    engelli çocukların eğitim hakkın engellenmesin
  • acimaktan vaz gecerek baslayabiliriz bence. cevrenizdeki insanlarin size aciyarak baktigini dusunsenize ne kadar rahatsiz olurdunuz.
  • (bkz: gölge etme başka ihsan istemem)
    bu atasözünden yola çıkarak mesela rampaların önüne park etmekten vazgeçebilirsiniz ya da engelliler için ayrılmış yerlere. iş verebilirsiniz, iş imkanı sağlayabilirsiniz, yalnız olmadıklarını hissettirebilirsiniz, değer verebilirsiniz. her şeyden önce de çocuklarınıza insan olmayı yaşayarak öğretebilirsiniz. sizden görürse anlar doğruyu, ötekileştirmemeyi, engelleri alay konusu yapmamayı...