şükela:  tümü | bugün soru sor
  • dengeyi sağlamak çok zordur bu konuda, büyük incelik ister davranışlar incitmemek gerekli. yolda yürüme engelli birini gördüğümde hızlıca yanında yürüyüp geçemem mesela o belki umursamaz ama kalbim kaldırmıyor kusursuzlukla fors atıyormuşum gibi geliyor farkettirmemek en güzeli. yine de tüm toplumun empati kurması şart en azından onlara hayatı daha kolay kılmak adına.
  • aşırı iyi davranmaya çalışmayın. çok belli etmeyin. o kadar belli etmeden ve düzgünce yapın ki, hem siz mutlu olun hem de kendisi. gözleri parıldasın yaptığığınız iyiliğin karşısında. o zaten yeteri kadar büyük bir teşekkürdür.
  • başlık sahibinin derdini anlamadım doğrusu?
    halen memelekette (toplumda);
    - insanların %80 i engelleri görmezden gelip, ayıplı kusurlu bireyler olarak bakarken onlara,
    - engelli sözcüğü yerine halen cuma hutbesindeki yavşak imamın sakat kardeşlerimiz diye hitap etmesine
    - çoğu yerde ve işte öncelik sırasının onlara ait olduğunu görmezden gelip umursamayanlar varken
    - en basitinden halen engelli park yerlerini inatla, boş cep aramamak için sorumsuzca kullanan onlarca bencil varken,
    - devlet denen yapının halen toplumdaki uygulamaları yetersiz hatta yok bile denecek kadar azken,,
    - daha onlarca şey yazılır buraya ama kısacası halen toplumun %80 i onların yaşam haklarına saygılı olup riayet etmezken,

    işin farkında olup, gerekli duyarlığı, o anki merhamet duygusunun yoğunluğuyla fazlaca göstermiş olanları ne diyedir yerden yere vurmak ? senin , benim ve diğerlerinin yukarıda yazdığım şeylere dikkat çekmesi daha mantıklı olmayacak mı?

    asıl senin derdin nedir?
    (bkz: yavşak yavşak konuşmak)
  • ekşi'nin genel algı düzeyi ve ayşe arman samimiyetinde ilerleyen sığ hali belli ama yine de bir kez olsun meme emme kaygısı ve entel görünme endişesini bir yana bırakıp tekrar düşünülmesi gereken önem verdiğim konu.

    sadece iki ayağı olduğu için kendini çok yeterli hisseden ve gördüğü her engelliye abartı bir nezaketle yaklaşan orta yaş plaza orospularından nefret ediyorum.

    karşısındaki zihinsel engelliye, işitme engelli muamelesi yapıp bas bas bağırarak "merhabaaaaaaaa nasılsın bakalımmmmmmmmm" diyen salaklardan da keza.

    bir insana her fırsatta, -çoğunluktan- farklı olduğunu hissettirmek için uç hareketler yapmak yavşaklıktır.

    bu tarz yavşaklar ilk tartışmada "kes sesini be sakat" eşiğine kadar düşer.

    engellileri bu boktan hayata ve bu aptallara karşı hazırlamak için daha özel terapiler lazım.

    ayaklarıyla resim yapan bir kıza bu resmi picasso bile yapamazdı demek, tekerlekli sandalye ile basketbol oynayan birisine michael jordan gibisin demek büyük bir dönek kişilik gerektirir.

    onlara sürekli farklı olduğunu vurgulayan orospu çocukları olduğu için bu insanlar sadece beyin gücü gerektiren yaratıcılıklarını daha iyi yansıtacakları alanlara kanalize olamıyorlar.