şükela:  tümü | bugün
1 entry daha
  • şu dünyada görüp görebileceğiniz en güçlü evlat sevgisidir.

    sabah kümeslerini açınca fark ettim, neşesizler. zaten havalar da soğudu.
    " ne çabuk sabah oldu? " der gibi bir hâlleri vardı hepsinin.
    kümese bir ağırlık çökmüştü.
    nedenini biliyorum! çünkü civcivler yok. tam huzurevine dönmüş kümesler.
    horoz dahi mutsuz.
    oysa civcivli günleri böyle miydi kümeslerin! sabah kapılarını açar açmaz hücum ederlerdi dışarıya. hemen peşlerinden anaları. küçücük civcivler bir oraya bir buraya koşturur daha sonra anneleri nereye giderse onun peşinden giderlerdi tın tın.
    anneleri de pür dikkat onları korurdu gün boyu. horoz bile " babayım lan ben! " edâsıyla öterdi sabahları.
    bir belgeselde kartala dahi yem etmediğini görmüştüm tavuğun, civcivlerini. sahiden öyle.
    hele bir yabancı gelip de civcivlere dokunmaya kalksın bahçede. valla o küçücük tavuk, atalarının dinozor olduğunu hatırlayıp saldırıya geçerdi hemen.
    ulan işe gidiyorum şimdi. geldiğimde biriniz gurk olsun da dokuz - on bir yumurta koyayım altına.
    hadi bakalım.
1 entry daha