şükela:  tümü | bugün
2634 entry daha
  • neden uzun zamandır ortalarda olmadığını, kendi verdiği cevapları kronolojik bir sıraya koyunca daha iyi anlıyor insan.

    ...

    nasıl bir ortamda yetişti
    hem öyle çok uzun süreli arkadaşım da yok zaten. zaman geçtikçe bir bakmışsın bambaşka olmuş herkes, ayrı dünyalara girmiş. geçenlerde annemlere gittik abimle, camdan mahalleye bakıyoruz, çocukluk arkadaşlarım geçiyor sokaktan. kemerlerinde tırnak makasları sallanıyor, ‘adam’ olmuşlar resmen. göbekli, çocuklu adamlar...

    ev hayatı
    dergi ev, dergi ev gibi coşmadan geçen minimal bir hayatım var zaten. gece hayatı falan da ilgimi çekmedi. evde televizyon yok, internet yok, sincap gibi gezinip duruyorum evin içinde.

    sosyal hayatı
    çıkmak zorunda kalmayacağım bir dünya tasarladım kendime. mühendis olsaydım çıkmak zorunda kalacaktım. sosyal hayatta çok şaşırıyorum ben, gözler dolmaya başlıyor hemen. dergide güvendeyim diye geldim. yoksa öyle mutluluk veren bir yer değil, masada oturuyorsun işte...

    iş yaşamı
    mezun olduktan sonra, 4-5 ay kadar tuzla’da, tersanede çalıştım ama inanılmaz sıkılıyordum orada. zaten iyi bir çalışan değildim. olamazdım da çünkü alt-üst kafası yoktu bende. alt-üst, herkese “n’aber abi?” diyordum. (gülüyor) bir de karikatürü bir kere tadınca, yanıyorsun artık, hep işin içinde olmak istiyorsun.

    nasıl bir ortamda çalıştı
    karikatürde son hafta ne yapıyorsan osun, geçmişine kimse bakmaz. bu adam yılların çizeri bari güleyim, diye bir şey yok. son hafta komiksen komiksindir.

    mesleki öngörüsü
    ben mesela şimdi genç insanlara hitap ediyorum ama belli zaman sonra ‘ulan ne diyor bu herif?’ diyecekler büyük ihtimalle. eski çizimlerime bakıyorum, şimdi olsa çizmeyeceğim bir sürü şey var aralarında. karikatür biraz da zamanıyla alakalı. zamanı geçince pek bir şeye benzemiyor.

    projeleri
    hep yalan oluyor onlar. anlatıyorum böyle söyleşilerde, ondan sonra öylece kalıyor. kitap yazmaya başladım mesela geçen yaz, baktım ciddi ciddi şeyler yazıyorum. ‘ey insanlar!’ diye başlayıp sayfalarca yazmışım, sonra bir baktım fikirlerim değişmiş. başta dediğimin tam tersini demeye başlamışım. ‘orada öyle dedim ama o yanlış!’ filan diyorum. bir de başta kendimden nasıl emindim, yazıyordum ‘o öyledir, bu da böyledir’ diye.

    neden memur çocukları daha çok gülüyor
    dergide çizen arkadaşların çoğu öğretmen ya da memur çocuğu. türkiye ’de memurların evine gazete , dergi giriyor daha çok, çocuk öyle görüyor, yetişiyor, belki ondan kaynaklanan bir durum.

    karikatürün geleceği
    futbolculuk gibi bir şey çizerlik. sen gençleşmeye çalıştıkça batabilirsin. gençlerle çok iyi anlaşan yaşlı olursun. yazlıkta vardır onlardan.

    ...

    kaynak:
    https://www.sabah.com.tr/…in_dedigini_zannetmiyorum
    http://www.radikal.com.tr/…-sonra-gulmuyor-1032215/
16 entry daha