176012 entry daha
  • bugünü önemsemeyenlerden biri de benim. ya da bendim diyeyim çünkü az önce yaşadığım şeye üzülmemin başka açıklaması olamaz. çözen olursa anlatsın ben de çözeyim. kapı çaldı arkadaş işe gitti kargom gelecek dediği için açtım kapıyı.açar açmaz mor çiçekleri olan orkideyle burun buruna geldim. esra bıdıbıdı dedi. ben birkaç saniye kendime gelemeyip düşündüm evde esra diye biri var mı diye. yok deyip kapattım kapıyı. çocuk pardon dedi mi demedi mi duymadım bile.

    hiç çiçek almadım hayatımda annem ve kardeşim geçen yıl göndermek için uğraşmışlar ama becerememişler. üzüldüklerini görünce ben çiçek sevmem hem soluyorlar hemen yazık onlara deyip ‘çiçek sevmeyen’ olarak etiketledim kendimi. bir daha da çiçek kabul etmedim zaten. halbuki ne severim papatyayı... neyse. sevindim aslında az önce esra adında birini mutlu eden bir orkide var. biri gülümsedi. belki sevgilisiyle arası limoniydi. çiçeği aldı ,güldü ,affetti...gülümsemeleri çoğaldı. belki o çiçek yıllarca sulanacak , çiçeklenecek onların sevgisiyle. adam çiçeğe her baktığında ‘iyi ki seni gönderdik kerata’ diyecek. çoluğa çocuğa karıştıklarında düşmesin , kırılmasın denerek çiçek yer değiştirmek zorunda kalacak.orkideler yer değişiminden hoşlanmazlar. belki kuruyacak ama evden atılamayacak. sırf o gün barışmalarının nişanesi olduğu için. belki de bunların hiçbiri olmayacak , belki esra diye biri evde yok ya da varsa da çiçeği kabul etmeden çöpe attıracak. bir sürü hikaye çıkar , hangisi doğru hiç bilemeyeceğim.
    siz yine de sevginizi tek güne sığdırmayın. her gün özel , her günü önemseyin. sevginiz hep olsun.
    not: doğum günü hariç hiçbir günü önemsemeyen kişi.
    edit: ya burada ne minnoş kalpli insanlar var hepsine teşekkür ederim. ben unuttum bile o olayı. canım sıkılınca , boşta kalınca ekşide takılıyorum. burası zehir akıtma bürosu gibi bir şey hayatımda. o olayı yaşayıp gittim uyudum unuttum. akşamında 6 yaşındaki birinin doğum gününü kutladık. *
    esra’yı da sordum üst komşuymuş iyi gidiyormuş ilişkisi.başka bir şey bilmiyoruz.olayın benim penceremden görünen kısmı bu kadar. neyse buraya kadar okuduysanız güzel bir şarkı hediye edeyim.
    ( şansınıza gelen şarkı da depresif ama çooook severim bana da gelir umarım)
    ayten alpman
1271 entry daha