şükela:  tümü | bugün
61 entry daha
  • mehmet'in 3-4 yaslarindaki oglu mehmetcan'in oyuncaklarla oynayan, hic ses cikarmayan ve hatta konusmayan embesil bir cocuk gorunumu vermesiyle sinirleri zorlayan dizi. neyse ki, son bolumde nihan (annesi) ona mehmet'in nerede oldugunu sormus ve oglundan "gitti" yanitini almistir. ayni sahneden baska bir ayrinti daha vererek, bu mehmetcan meselesine senaristlerin ciddi anlamda kafa yormalari gerektigini vurgulayalim: nihan (artik bir onceki gece ne olduysa onu bilemiyoruz daha) sabah uyandiginda, yaninda bulmayi umdugu eski kocasi mehmet'i yatakta goremeyince meraklanir, yataktan kalkar, salona gider ve... evet! hic uyumadan gece gunduz oyuncaklariyla oynayan robot mehmetcan, her zaman gormeye alistigimiz sekilde legolariyla oynuyor... be oglum, sen ne zaman uyandin da ne zaman ve nasil (kendi basina) giyindin? salonun ortasindaki sehpanin uzerinden baska oyuncaklarinla oynayacak yer yok mu? hic arkadasin, anaokulu vs gibi yasina basina uygun ortamlarin yok mu? neden hayatini bir dekor olarak surduruyorsun?.. bunun gibi bircok soru geliyor insanin aklina... yazik cocuga yahu... senaristlerin bu konuda bir seyler yapmalari lazim. cocugun ileride psikopat olmasini engellemeleri lazim... biraz sosyallestirilmesi, konusturulmasi, bir seyler yapilmasi lazim iste yahu... bilemedim pek.
437 entry daha