şükela:  tümü | bugün
5 entry daha
  • "herkes kendileriyle ilgili bir şeyleri değiştirmek ister. ben de altı yaşımdan beri bacaklarımın olmamasını arzu ediyorum. yanlış vücuda hapsolmuş gibiyim. bu iki bacaklı halde kendim olamıyorum. hayatımı devam ettirebilmek için iki bacağımın da gitmesine ihtiyacım var.

    kocamla 23 yaşında tanıştım. şimdi 15 ve 10 yaşında çocuklarımız var. ona da bacaklarımı istemediğimi anlattım. iki yıl önce bu şekilde daha fazla devam edemeyeceğimi anlayıp bacaklarımdan birinden kurtulmaya kesin karar verdim. bacağımın kesilebilmesi için onu öldürmek için arabanın içinde dondurdum. tarif edilemez bir acı vardı, acının şiddetinden bir kaç defa bayıldım. fakat yeterince zarar veremediğim için bacağımı kesmediler. bir kaç ay sonra tekrar denedim. bu defa saatlerce kuru buzun içinde kaldım. fakat bacağı öldürmek için gereken 6 saat dolmadan kocamı aradım. hastanede yine bacağımı kesmeyi reddettiler. bacağımı kurtarmak için dört hafta boyunca 8 ameliyat yaptılar ve sonunda beni iki bacaklı olarak eve yolladılar.

    bacağım mikrop kaptığı için bakterilerin kanıma karışıp beni öldürme ihtimali vardı, ateşim yükseldi, öleceğimi düşündüm. sonunda başvurduğum bir başka doktor bacağımı kesmeyi kabul etti. ameliyattan sonra kendimi o kadar iyi hissettim ki. kendime güvenim arttı, vücudum istediğim şekline yaklaştı.

    100 yıl önce bir çok toplumda homoseksüellik tabuydu, 50 yıl önce transseksüeller hasta kabul ediliyordu. psikiyatristimin katıldığı bir toplantıda doktorlar bacakları şüpheli biçimde zarar görmüş pek çok hastanın bacaklarını kestiklerini ve bu kişilerin ayıldıktan sonra kendilerini çok mutlu hissettiklerini söylemiş.

    ikinci bacağı yok etmek de çok zor ve acılı olacak ama seçtiğim yoldan pişman değilim. eğer bir şeyden pişmansam bu, bu işi daha önce yapmamış olmaktır.”

    korkunç değil mi? bana balon gibi şişirilmiş göğüsler, deliklerinin içinden tüm kılların sayılabildiği burunlar, meme uçlarını delen halkalar, ortadan ikiye yarılmış diller, yapay vajinaya dönüşsün diye koparılan çükler de çok şahane gelmiyor. aradaki fark bu tip estetik ameliyatların vücutta önemli bir işlev eksikliğine sebep olmamaları mı? popomu yarı ebadına indirmek için bir dizi ciddi operasyon geçirmekte serbestim ama iki yanağıyla birden tüm götü aldırmaya kalkarsam hooop mu diyeceksiniz? peki görünüş memnuniyetsizliğinden kaynaklanan sıkıntıların psikolojik hastalık olup olmadığını buna göre mi tayin edeceğiz? psikolojik hastalığı tedavi edip bu kadını mutlu kılamıyorsak sorununun kaynağını -hayatını riske atma pahasına- ortadan kaldırmasını nasıl önleyebileceğiz? kaçımız “hayatımı devam ettirebilmek için `…` ya ihtiyacım var.” dememeyi beceriyoruz? ben bu boşluğu kokainle, hayati tehlikeyle, şiddetle dolduranları tanıyorum, ki onlara engel olabilen yok. “mutlaka kendi çocuğuma sahip olmam lazım” diye tepinenlere 4 yumurta dölleyip üçünü öldürme hizmeti vermek bundan daha mı hümanist, doktorcum? özgür irade nerede başlar ve biter? organlarım mı daha kıymetli ben mi? hayat ve minimum paris hilton kadar bütün olmak bu kadar da önemli mi?

    yazının tamamı için (bkz: http://www.guardian.co.uk/…0.html#article_continue)
28 entry daha