şükela:  tümü | bugün
21 entry daha
  • bir sezai karakoc siiri.

    "son kaya iniyor kuyu aydınlanıyor
    ses insanın derinlerde parlayan
    son isyan denemesi oluyor güzel
    içimde yaman tutuk bir şair doğuyor
    tut elimden
    dosta düşmana karşı bir iyi konuşayım
    tut
    kulede saat kırılmasın
    geyikler sağır
    rüyalar boğuk olmasın

    son kıral ağlıyor, üstünde son kuş yoruluyor
    halkın kayıp annelere karşı saygısı yok
    tut elimden
    düşen tüyleri toplayalım
    tut
    isimsiz çocuk ağlamasın
    kuyuda ışık sönmesin
    kırk oda içiçe dönmesin
    halayıklar sağır
    dualar boğuk olmasın

    son insan yürüyor
    tut elimden kaçalım
    kaçalım kaçalım
    bizi kimseler görmesin
    arıyanlar bulmasın
    tren duvarları sarsmasın
    yürek bu kadar hızlı çarpmasın
    kan böylesine hızlı akmasın
    aşkın kulakları sağır
    sesi boğuk olmasın"
22 entry daha