şükela:  tümü | bugün
2 entry daha
  • lise son sınıf, son ders öncesi, hayatın belki de en güzel yıllarının geride kaldığı gündür..
    ve o an, sanki bunu biliyormmuşcasına bir acı kaplar içimizi..

    daha sonra üniversitede, iş hayatında çok daha hızlı, yoğun duygular yaşarız, daha bilinçli daha dolu ama hiçbiri lisedeki o saf temiz dostluğu kardeşliği, aşkı tekrar geri vermez bize. o duyguları tekrar hissettirmez..

    işte tam da böyle bir günde ilk kez dinledim bu şarkıyı.. yan sınıftaki, ayhan kardeşim, alevilerin türküye olan yatkın sesiyle, içinden yüreğinden koparak söyledi bu şarkıyı..
    tüm sınıf ağladık...

    şimdi bakıyorum o günleri ardından 20 sene geçmiş..
    o gün doğan çocuklar şuan üniversiteyi bitirmiş yada bitirmek uzereler
    zaman elimizden kayıp gitmiş, bir çoğumuz bir yerlere savrulmuşuz.

    geriye bir kaç merhaba, bir kaç dostluk kalmış.
    ama halâ ilk günkü gibi birbirine sarıldığın insanlar varsa o günlerden elinde kalan işte sen şanlısın dostum..
    ve benim var can kardeşim, dostum...
    ne acıları, umutları paylaştık hiç usanmadan...
    iyi ki varsın kardeşim diyorum.

    şimdi uzak olsak da birbirimize bilmiyorum ki anlıyoruz birbirimizi