şükela:  tümü | bugün
  • sana durlanmis kelimeler getirecegim
    porsumus bir dunyayi kahreden kelimeler
    kelimeler, bazilari tuyden bazisi demir
    seni cunku dik tutacak bilirim
    kabzenin, cekicin ve divitin
    tutuldugu yerden parlayan siir.
    zorlu bir kis gecirdim, seninki gibi neftî
    aciktim, bitlendim, bir yerlerim sancidi
    sokmedi ama hoyrat kurallari fasizmin
    cunku kalbim asktan catlayip yarilirdi.
    her sabah carpisarak cekilirdi karanlik alnacimdan
    acilar bile duymadim kof yurekler onunde
    beynim her sabah devrimcinin beyniydi
    ayaklarim donukladi gelgelelim
    sagligin yerinde mi?

    yaralarin kabugu kolayca kaldiriliyor
    halkin dogurgan dunyasina dalmakla
    onlarin gunese carpan sesini anlamayan
    dort duvarin, tel orgunun, meshur yasaklarin sahipleri
    seyir bile edemezken icimizdeki senligi
    yilgi yanimiza yanasamazken
    bizi kivil kivil bekliyorken hayat
    yikilmak elin de mi?
    bosuna mi sokuldu bankalara
    petrol borularina kundak
    kursun iscinin bogrunu bosuna mi orseledi
    varsin zindanlarin ugultusu vursun kulaklarimiza
    yasamak
    bizimcun dokunakli bir sarki degil ki.
    bu yurek gokle bariskin yasamaya alismis bir kere
    ve inatla cevrilmis topragin cilgarina
    yazik ki uzaktir kuslari, sokaklariyla bizim olan sehir
    ama ancak laneti hirsla tirpanlayamamak koyuyor insana
    opusler, yataga birden yuvarlanislar
    sevgiyle hatirlansa bile hatta.

    kopuren, kopurtucu bir hayatin nadasidir kardesim
    butun devrimcilerin cektikleri
    biliriz dunyadaki yorgunluk habire mizraklanir
    daglarda gurbuz bir olumdur bizim arkadaslarinki
    pusmus bir sahaniz simdilik, ne kadar sahan olsak
    ama budandikca fiskiran da bizleriz
    oluyoruz, demek ki yasanilacak.

    ismet ozel
32 entry daha