şükela:  tümü | bugün
1 entry daha
  • merhaba özkan bozdum yeminimi yine geldim huzuruna. çünkü unutulmuş, yaşanmamış, söylenmemiş bir şeyler var hala seninle aramızda. bilmem hatırlar mısın, perihan ablanın konu bulunamaz şakir eşşeklik yapamaz bölümlerinden birinde, sanırım yıldönümünde, şakirle perihan güner ümitin sunduğu bir yarışmaya katılıyorlardı. çılgın aile coşuyor serisinden apartma esprilerin yaşandığı bu yarışmada türlü türlü hokkabazlıklardan sonra sıra bu çalan eseri tanıyabilecek misiniz? bölümüne geliyordu...

    işte o çalınan eseri sen çalıyordun özkan, kısacık (sansürlü) parmakların tuşlara basarken sicim gibi terliyor, mücrim gibi titriyordun. çalınan eser ise elbette perihan ablanın jenerik müziğiydi, antidiegetic sesin diegetic gerçeklikle buluştuğu bu ortamda katalizör sendin bilmem hatırladın mı?

    hatırladın elbette.

    peki ya özkan o sansasyonel anın ardından, yıllar sonra kendi başına bir gün eminönü alt geçidindeki orgcuların önünde sana bakarak perihan abla müziğini çalarken boncuk boncuk terleyen, ve nedense senin ilgine mazhar olamayan insanı bildin mi?

    bilemediysen o benim özkan, o hep bendim.

    kendi bestene yüz vermeyen, sana yapılan bir saygı duruşunu sallamayan bir insanmışsın sen...bu yüzünü de gördüm

    gittin saz mı caz mı diye bir şarkı yaptın zaten o gülşene. bir (sansürlendi) benzemiyordu, şimdi bile bir tek ben hatırlıyorum sözlükte. bunu da bil özkan...seni senden iyi biliyorum her hareketini izliyorum.

    kahrol demiyorum, kahrolma da gör hallerimi
14 entry daha