şükela:  tümü | bugün
286 entry daha
  • (bkz: vicdan asabı vs özgürlük)
    geçen gün anneme doktora bittikten sonra belki ingiltereye yerleşip birkaç yıl araştırmacı olarak çalışabilirim konseptli hayallerimden bahsettim. şöyle yaparım, böyle olur, hedefim şu enstitü falan diye hayatımda ilk defa özgürce at koştururken kadın durdu durdu “18 yaşından beri hep başka şehirdesin, hep uzaktasın. ankara’ya da yerleşirim diye gittin bak şimdi nerdesin. sen dönmezsin. benim çocuğum hiç yamacımda olamayacak mı? bitsin bu hasret. ne ingilteresi almanyası yeter artık!” temalı ufak bir nutuk attı. annemi 34 yıldır tanırım. hayatımda ilk defa bu kadar net ve bencillik koksa da sevgisinden ve özleminden nem almış bir sitemde bulundu. şakayla savuştursam da apışıp kaldım telefonda. zaten yaşlanmaları yeteri kadar sinirimi bozuyorken bir vicdan muhasebesiyle daha baş başa bıraktı beni.

    çocuklarınıza bunu yapmayın sayın analar...
    onlar bazı konularda sandığınızdan çok daha hassasken üstlerine eterle gitmeyin. bırakın bazı şeyleri doyasıya deneyimleyip yaşasın zamanları varken.
173 entry daha

hesabın var mı? giriş yap