şükela:  tümü | bugün
2 entry daha
  • mehmed uzun’un ikinci romanıdır.
    sürgündeki serdar’ın sınır köylerinin birinde tanıştığı yaşlı rind ile olan hikayesini anlatır.
    melaye ciziri,yahya kemal,borges,ehmede xani,firdevsi,rumi,sayat nova,ibn-i haldun gibi bir çok farklı medeniyetten gelen isimleri bir arada barındıran romanda insanlığın ve bilgeliğin tüm kavramlardan üstün olduğunu hatırlatır.
    serdar’ın yaşlı rind ile ilk konuşmasında yaşlı rind’ın “insan hiçbir şeyi unutmaması gereken yerde birden çok şey kaybeder” sözü bana göre serdar’ın onu tanımak istemesindeki en büyük motivasyonuydu.serdar’ın olmasa bile benim o cümleden sonra yaşlı rind’ın tütününden sarıp yanına bir iskemle atmam kaçınılmazdı.
    “hayat, tesadüflerin güzel renkleriyle boyanmış bir tablodur.”

hesabın var mı? giriş yap