şükela:  tümü | bugün
7 entry daha
  • 23 ocak 2008 alanyaspor fenerbahce macinda aldıkları 10-3'lük skora bakarak, inter milan ile birlikte bu sene içinde fenerbahçe'ye 3 gol atmayı başarabilen iki takımdan biri olmasıyla, bir fenerbahçe taraftarı olarak yediği 10 golden ziyade attığı 3 gole odaklanılmasının daha güzel olacağına inandığım, futbolu seven ve çirkefleştirmeyen güzel takım.

    aldıkları 10-3'lük mağlubiyet beni lise yıllarına götürmüştür.

    1992 yılında lise 2'ye gidilmektedir. kırklareli anadolu lisesi futbol takımı mütevazı kadrosuyla il içinde oynadığı maçlarda güzel sonuçlar almaktadır. akıncıbeyi de kah yedek, kah ilk onbirde stoper olarak forma şansı bulmaktadır. imam hatip lisesi 5-0 gibi farklı bir skorla devrilmiş, ezeli rakip atatürk lisesi ise zor da olsa 2-1 gibi bir skorla geçilmiştir.

    son oynanacak rakip ise marmara bölgesinde fırtına gibi esen endüstri meslek lisesidir.
    bu takımın özelliği bizim en yaşlı oyuncumuz 1974 doğumluyken, kendilerinin 1969-1970 gibi bize abuk gelen doğum yıllarına sahip, o dönemde çift dikiş-üç dikiş vs şeklinde adlandırdığımız oyunculara sahip olmasıdır. doğal olarak bizden bir hayli iridirler.

    ayriyeten kırklarelispor'un amatör küme veya üçüncü lig maçlarında da forma giymektedir bu abiler. o ana kadar grupta oynadıkları maçlarda tek bir gol bile görmemişlerdir kalelerinde.

    soyunma odasında takımımızın kalecisi anlamsız bir şekilde bu maçta oynamak istemez. rezil olmak istemiyorum gibi bir şeyler geveler. aynı zamanda beden dersi öğretmenimiz de olan antrenörümüz de kendisini kovar. yedek kalecimizse yoktur. gözler diğerlerinden biraz daha iri fiziğe sahip ve zaman zaman keyfine kaleye geçen bana döner.

    görevi reddetmek olur mu? bana küçük gelen kaleci kazağını giyip ilk onbirde, ama alışık olmadığım mevkide maça çıkarım tabi ki.

    maç başlar. ve gol yağmuru da...

    bir ara öyle komik bir hal alır ki oynanan futbol, endüstri meslek lisesinin oyuncuları benim koruduğum kalenin arkasına fotoğrafçı çağırırlar atacakları golü ölümsüzleştirsin diye. bir sağa bir sola uçarım, ellerim parçalanır, kafamı kale direğine çarpıp çift görmeye başlarım...nafile...acımamaktadır bize endüstri. skor 14-0'a gelmiştir.

    ancak maçın son 2 dakikasında bir mucize olur.

    takımımızın yıldız forveti nk [ad-soyadının ilk harfleriyle hitap ederdik kendisine: ne-ka şeklinde] endüstri meslek lisesi ağlarına nefis bir plaseyle şeref sayımızı gönderir. golün ardından 2 dakika daha devam eden oyun sonrasında hakem maçı bitirir. takım halinde santraya koşar ve nk'yı omuzlara alırız. maçı izlemeye gelen az sayıdaki taraftarımıza oley çektiririz. ve neşe içinde soyunma odasına yollanırız.

    aynı esnada endüstri meslek lisesinin antrenörünün takımına attığı fırçayı duymaktayızdır. "ağzı süt kokan bebelerden gol yediniz eşşoğlueşşekler!".

    çok uzattığımın farkındayım dostlar. sonuç olarak varmak istediğim nokta şudur; bence alanyaspor attığı 3 golün tadını çıkarmalıdır. milyonlarca dolarlık kaynağı ve bir ton uluslararası yıldızı olan bir takıma 3 gol atma başarısını göstermişlerdir nihayetinde. kendilerine başarılı bir spor hayatı dilerim efendim. çok yaşa sen alanyaspor.
210 entry daha