şükela:  tümü | bugün
6 entry daha
  • "...
    uzun ihsan efendi korkmadı, bunun bir düş olduğu belliydi. diz üstü çöküp aynaya baktı ve orada kendi aksi yerine oğlu bünyamin'in yüzünü gördü. kendi kendine, "düş görüyorum" dedi, "düş gördüğümden şüphe edemem. düş görüyorum, öyleyse ben varım. varım ama ben kimim? "

    sabah ezanları okunmaya başladığında yatağından kalkıp elini yüzünü yıkadı. aynada makasla bıyığını sünneti şerifeye uygun olarak düzeltirken uykunun bir uyanış ve düşlerin de gerçeğin ta kendisi olduğu fikri kafasını meşgul etmeye başlamıştı. az önce uyanıp gözünü gerçek dünyaya açarak yatağında gerinmeye başladığında belki de bir uykuya dalmıştı. eğer bu doğruysa, şimdi gördüğü her şey bir düştü. gördükleri ister gerçek ister düş olsun, bundan gerçeği ya da düşü gören bir öznenin varlığı çıkıyordu. şu durumda bütün bunları gören bir kişi olarak, o vardı. "rendekâr'ın dediği gibi ben varım" diyordu, "peki ama ben kimim? ayna bana ihsan efendi olduğumu söylüyor, rüyamdaki ayna ise bünyamin olduğumu söylüyor. ben kimim? bütün bunları gören aslında kim?"
    ... "

    [puslu kıtalar atlası - ihsan oktay anar]
3 entry daha