şükela:  tümü | bugün
166 entry daha
  • eskiden çok da takmadığınız şeyleri çoktan es geçmiş olduğunuzu görüp, muktedir olamadıklarınızın içinde kendi kendine acıma halidir.

    media player da çalıyor: yalan / yeliz

    beni sevdiğin var ya, o bile yalan...

    hayatımda bi şeyleri birleştirebilme duygum olmadı hiç. yeni bi şeye başlayabilmek için sürekli eski devri kapatıp yeni bi çağ açmam gerekti(sanki fatih sultan mehmet'im, anasını satiim..). hep de öyle yaptım. bıraktım, gitti. bıraktım, bitti.

    halt ettim.

    eskiye dair 10 yıl öncesinden kimse yok hayatımda. sürekli olarak problem mi yarattım acaba, yoksa kendime kelimeler konusunda bu kadar güvenirken, yanlış cümleler mi kurdum? yoksa beni anlayamayacak kadar aptal mıydılar(egoya bak be breh breh breh)?

    ya da herkes normaldi de bi ben mi tuhaftım aralarında?

    çözemiyorum...

    bu illet feysbuk çıktığından beri, millete bakınıyorum arada. görmek de istemiyorum gerçi. çok arkadaş canlısı gibi görünsem de, biraz vahşi tabiatlı olduğumdan arkadaş edinmem zordur. vahşi tabiat demem de kibarlıktan, düpedüz huysuzum ben; ancak benim kadar arıza biri benimle geçinebilir.

    ulen millete bakınıyorum, herkes bi şey olmuş. nebliim, bi hayatları var. aralarında serserilik yapan bi ben varım.

    istediğim yerde değilim. istediğim yerde yaşamıyorum. istediğim parayı kazanmıyorum. istediğim işi yapmıyorum. daha sayabilirim. sayabileceğime eminim.

    kimi evlenmiş, ki ben evliliğe de inanmıyorum; gayet de mutlu görünüyor. kimi amerika'da, çalışıyor; ki ben bu yalnız ve güzel ülkeyi uzun süreli terk edebileceğime inanmıyorum hiç.

    tek kelimeyle mutsuzum. daha acısı şu ki, neyin beni mutlu edeceğini de bilmiyorum.

    bi yerlerde zamanı kırdım ben. ve o kırdığım yerden asla düzeltemedim.

    ikinci tanım olsun: zamanı kırıp düzeltememektir mutsuzluk. mütemadi eksikler sınıfının demirbaşı olmaktır.

    hatta ve hatta hayatta bi halt olamadığına, olamayacağına, 26 yaşında bi hayal kırıklığı olduğuna kanaat getirmektir.
2031 entry daha