şükela:  tümü | bugün
4 entry daha
  • benim gordugum en nazik cicekti begonya. butun bir yaz ve sonbahar ciceklerini inanilmaz bir zarafetle acisini izledim. o kucuk tomurcuk cicege donusurken yapraklarin altinda oyle sikisip kaliyordu guzelligiyle ama itip de kenara yapragi guzel rengini gostermiyordu. o yapragin altindan sessizce acti ciceklerini begonyam. sonra ben o masallardaki kotu insanlar gibi unuttum onu, kendime gomuldum. bahcede biraktim begonyami, zerafetinin gucunden geldigini sandim. o sessizce ölürken ben hic faketmedim. bu sabah begonyamin govesi yerde, saksisi yerinde... oyle bakakaldim. cicekleriyle konusuyor ya insan, onlar ölünce de boyle inciniyor. hele de aylardir zerafetini izlemenin bana verdigi keyfi hep yazmak isteyip de yazamadigimi dusunce...
    begonya ise boyle zarif bir cicek, unutulunca kusmeyen ama dayanacak gucu bitince de sessizce devrilen bir cicek.
10 entry daha