şükela:  tümü | bugün
  • bruce lee'nin en sevdiğim filmlerinden biridir bu. ayrı bi ekoldür, bi sürü sekansın atasıdır içerdiği sahneler. ayrıca bruce bu filmin prömiyerinden üç hafta önce ölmüştür.

    bi acenta tarafından kiralanan üç eleman (bruce lee, john saxon, jim kelly) bi adaya, olayları kâh izlemeye kâh tartmaya giderler, ortada bi hinlik wardır çünkü. gittiklerinde çok süper karşılanırlar bunlar, hele ki süt gibi japun körpelerine sırt çiğnetme bölümleri wardır ki, taa ki ergen olduğumuz zamanlarda mütiş bi tat olmuştu, hatta halen hayatımın bazı bölümlerine bu türk sekanslar eklemek tek tutunağımdır.

    neyse abi bunnar giderler, kimi zaman dövülür kimi zaman binlerce ninjayı yerden yere vururlar sarısı olsun, kırmızısı, laciverti, köylü pembesi olsun, binlerce ninjayı hey; bana mısın demeden...

    8000'den fazla aynanın kullanıldığı ayna oyunlu odalar'dan en bilineni, ve sinema tarihinde en çok taklit edileni bu filmdedir. ayırca habire "el değiştiren" bi üstad wardır filmde, eline sadece kanca değil, konjoktör, vidanjör, şarjör takıp dehşet yaratabilir. (ayrıca bkz: dr. no)

    bi de lalo schifrin'in film için hazırladığı soundtrack yine bir dolu filmde kullanılmış, karpuz sergilerinin bile fon müziği olmuştur; herkesin aradığı, sevdiği bi müziktir kendisi sanırım...
36 entry daha