şükela:  tümü | bugün
2 entry daha
  • "the blue note lp 1595: somethin' else"

    cool jazz soslu hard bop albümü, belki de blue note records'un en çok satan ve tüm zamanların en iyi bilinen birkaç caz albümünden biri. öncelikle belirtmek isterim, something else the music of ornette coleman ile karışmasın; cannonball adderley albümüdür somethin' else. genelde miles davis toplumca daha çok bilindiğinden onun adı önce lanse edilmeye çalışılır ancak bence bu son derece yanlış; cannonball'un varını yoğunu otaya koyduğu albümdür somethin' else. o efsanevi kapağıyla, piyanistinden davulcusuna bambaşka ve etkileyicidir:
    http://www.jazz.com/…onballadderley-somthinelse.jpg

    alto saksofonda cannonball adderley, trompette miles davis, piyanoda -albümdeki büyük ustalar içinde hala hayatta olan tek kişi [edit: onu da kaybettik]- hank jones, kontrbasta dönemin en iyilerinden sam jones ve davulda ellileri art blakey and the jazz messengers ile sallamışart blakey'den; bir başka deyişle yıldızlar karmasından ibarettir somethin' else.

    autumn leaves'le açılışı yapar hank jones. bu güzide, başarılı, efsanevi ve leziz parça hakkında detaylıca yazmıştım zamanında, şuradan okuyabilirsiniz: (bkz: autumn leaves/@ornette) ruh dinlenir, eve yağmurlar yağar, gün kendini tekrar gösterir. autumn leaves yıkıcıdır.

    cole porter'ın yazdığı unutulmaz standart love for sale ise başlangıçta art blakey'nin ritm yeteneğini, ardından miles davis ve cannonball adderley'nin uyumunu konuşturmakta. elbette, sırtlarını yaslanacak kadar güvendikleri kontrbasçı ve piyanist yüzlerini kara çıkarmıyor. peşine gelen ve albüme adını veren parça somethin' else ise tipik hard bop standartlarından güzel bir miles davis bestesi. cannonball adderley'nin cannonball meets miles davis adlı albümünde de ön plana çıkan bu şarkı burada adeta kutsanmış, daha da yüce olmuş.

    hani her albümde başlangıçta çok dikkat çekmeyen, ancak zamanla tutku kaynağı olan vurucu şarkılar vardır. cannonball'un kardeşi kornet/trompetçi nat adderley ve sam jones'un birlikte yazdıkları one for daddy-o leziz bir twelve-bar blues eseri. chicago radio djlerinden holmes "daddy-o" daylie'ye adanan başarılı parçada cannonball adderley'nin improvizasyon yeteneğine hayran kalacaksınız. miles davis surdinini çıkarıp gelecek trompetiyle ancak affetsin: cannonball'un yanına bu parçada kimse yaklaşamaz bana kalırsa.

    the great american songbook'ta yer alan dancing in the dark'ın melankolik ve etkileyici yorumunun ardından hank jones'un yapıp yapabileceği en iyi bestelerden bonus track bangoon (alison's uncle olarak da geçer) ile albüm sona eriyor. final için çok güzel bir parça olmuş kanımca, dancing in the dark yeterli değil çünkü, biz cazseverleri yerimize çivilemek adına cannonball yapmadığını bırakmamış.

    somethin' else 1958 martında çıkmış, geç sürüm nedeniyle 1959'da sevenlerinin eline ulaşmış çok başarılı, her cazseverin arşivinde bulunmasını ekseriyetle önerdiğim mükemmel bir albüm. deneyin, farkına varacaksınız.
3 entry daha
hesabın var mı? giriş yap