şükela:  tümü | bugün soru sor
  • eylülde mavi bir gündü
    genç bir erik ağacının altında sessiz
    sardım onu, solgun bir aşktı
    kollarımda tatlı bir düş
    ve üstümüzde güzel yaz göğü
    bir bulut vardı uzakta
    öylesine beyaz ve öylesine yukarda
    sonra baktım, sanki hiç yoktu

    aylar geçti o günden sonra
    şöyle ya da böyle sessiz
    erik ağaçlarının hepsi kesildi
    sorarsan, aşka ne oldu
    anımsayamıyorum derim
    ama bilirim ne düşündüğünü
    yüzünü unuttum gerçekten
    tek bildiğim, onu öptüğüm o zaman

    öptüğümü de unuturdum
    olmasaydı o bulut
    anıyorum hala ve hep anacığım
    bembeyaz ve uzak
    erik ağaçları belki yine çiçek açar
    belki o kadının şimdi yedi çocuğu vardır
    o bulut yalnızca bir dakika göründü
    başımı kaldırdığımda uçup gitmişti.

    bertolt brecht
1 entry daha