şükela:  tümü | bugün
38 entry daha
  • eksik yasamamaktır.
    tum renkleri yasamaktır..

    bana bir cesit ozurmus gibi gelmiyor az sevmeyi bilmemek.
    hatta dahası cok sevebilmek bir yetiymis, yetenekmis gibi geliyor.
    bunlardan da otesi cok sevmek bir cesit guc gostergesi gibi geliyor. cunku darma duman olma ihtimalini goze almısındır cok sevmeler zincirinde. kendini bir hayli yarım bırakma ihtimaline ragmen cok sevmisindir.

    sen de bilirsin kendini geri cekmeyi, kendini "cok sevmemeliyim. mantıklı ilerlemeliyim" telkinleriyle korumayı.
    ama sen ne diyorsun? ask oylesine zor bulunuyor ki bulunca doyasıya yasamalı, icabında dibi de goruruz, adam gibi sevmis/yasamıs/hissetmis olacagız ya..

    bana strateji mamulu iliskiler ne yalan soyleyeyim cok "yavan" geliyorlar.
    ne zaman kontrolu kalbime degil de beynime versem sıkılıyorum uleyn ben.
    uc bes gunde ben bu adamı cok da sevmiyorum, vazgecmeyi goze alabiliyorum diyorum.
    sonra bir iki puruzde cat diye de vazgeciyorum.

    oysa cok sevdin mi her haliyle dunyanın en guzel insanı oluyor.
    eksileri batmıyor.
    sevincleri doruklarda dolasıyor.
    ne bileyim..
    ben birini cok sevebildim mi seviniyorum acıkcası.
    zira insanın basına bu bireysel ve egoist dunya sartlarında cok zor geliyor cok sevmek.

    guzeli cirkin etmesek?
    sevin gayri. her seyinizle, her seyinizi ortaya koyup, her seyin yerine kimi zaman onu koyup.. kac kere basınıza gelecek ki?
27 entry daha