şükela:  tümü | bugün
24 entry daha
  • doğumgünümde oturup hüngür hüngür ağladığım yaş.

    tabi ki biliyordum olay yaş değildi, benim kendimden beklentilerimdi. bir beş sene öncesinde 30 yaşa kadar yapmam gerekenler listesini kafamdan geçirince, planladığım pekçok şeyi yapmadığım veya yapamadığım, onun yerine başka iyi kötü bir sürü sürprizle karşılaştığım için değişen algım sayesinde, o zamana kadar istediğim şeyleri artık istemiyor olmanın ve içimde filizlenen yeni yollara nasıl ulaşacağımı bilmemenin verdiği boşlukla dolu bir zaman diliminde bulmuştum kendimi ve korkudan ağlıyordum. tanrıları güldürmek istiyorsanız onlara planlarınızdan bahsedicekmişsiniz sahiden. otuz yaş sanırım bunu getirdi bana, değişmeyen tek şeyin değişim olduğunu bir kere daha hatırlattı. yaşanan deneyimlerle her an yeniden şekillendiğimizi, kafa yapısının hayatının sonuna kadar 22 yaşta kalabileceğini, toplumsal kalıpların ne kadar sahte ve yalan olduğunu, herkesin içsel korkuları nedeniyle bu kalıplara bağlı kaldığını, bununla birlikte içsel olgunlaşmanın yeni kapılar açabileceğini öğretti. ve tabi ömür devam ettiği müddetçe daha gidecek çok yol olduğunu.
31 entry daha