şükela:  tümü | bugün
5 entry daha
  • bursa'dan taşınmadan önce, cam tezgahına yukarıdan bakamayacak kadar küçüktüm. avuç içlerimi ve burnumu cama dayayıp profiterollere bakardım. sonradan yediğim, çikolata sosunun içinde yüzen, minicik, kaskatı topları asla profiterol olarak benimseyemememin sebebi ilk profiterolümün bu pastaneninki olmasıdır.

    bursa'yı ziyaret ettiğimde ülkü pastanesine de tekrar uğradım. ne yeri değişmişti ne de kokusu. cam tezgaha baktığımda bu sefer her şeyi üstten görüyordum. hep "oğlum ne okul var, ne iş. ekmek elden su gölden. çocuk olmak varmış ya.." denir. öyle değil de, ilk defa büyüdüğüme gerçekten üzüldüm.

    bu arada dükkanın sahibi artık yaşlandığı için işi oğluna devretmiş. ancak oğlu dükkanı büyütmek istemesine rağmen buna izin vermiyormuş. çok isabetli bir karar.
7 entry daha