şükela:  tümü | bugün
1 entry daha
  • turgut uyar şiiri. ikinci yeni'nin toplumu dışladığı eleştirisine karşı iyi bir yanıt sayılabilir.

    kalın ve karanlık bir çatı merdiveni gibi
    giderilmez eksikliğini tanırım onun
    suyun bardakta duruşu gibi
    bir öfke usul usul büyürken kuytuda
    yemyeşil bir çayır görünümündedir
    haziran ortasında bir gümüş lüfer
    büyülü bir fotoğraf bir gümüş çerçevede
    ve evinde hemen hazır bir silah
    böyle kargaşalı günler döneminde
    beşer onar koparılan bir takvim sanki
    bahara

    bunlar güzel şeyler biliyorum
    herkes de biliyor kuşkusuz
    ama ne kadar güzel ne kadar güzel
    serçenin kış günü yemidir
    alnı akıtmalı bir atla düğüne gitmek
    ayışığı penceresi, bir güzel insan sesi
    ama ne kadar güzel
    kırda bir oğlak kadar
    kışlada bir türkü kadar
    rüzgarda kuruyan tülbent kadar
    oysa gece tam yarısıdır bir günün
    ve daha güçlüdür gündüzden

    ben şimdi diyorum ki bir bak şu alanlara
    sokaklara köprülere kiremitsiz damlara
    taşlara sopalara amanvermez silahlara
    şehir haritasına trafik lambasına kan içinde adamlara
    kan içinde adamlara
    kan umutsuzluktur
    ona kendini hazırla
    ne kadar yalnız olduğumuzu hep hatırla
    açlıkları yoklukları kırımları
    -örneğin sensiz olmak ömrümün bir akşamında-
    bir bölgeden birine giden orduları uçaklarla
    yalanlar ihanetler karmakarışık limanlar
    iki şeyin apansız karşı karşıya geldiği dünyada

    ben şimdi diyorum ki
    buna inanmak gerek
    bir susam gibi boyuna sulamak umutsuzluğu
    ve direnmek
    hep direnmek devam etmek adına

    diyorum ki acılığı eksilmesin ağzımızdan
    boyuna tükürmek için
    boyuna
1 entry daha