şükela:  tümü | bugün
93 entry daha
  • son zamanlarda dozu iyice artacak şekilde yaklaşık bir yıldır yaşadığımı düşündüğüm durum.
    gerçekten insanı işten soğutuyor, çalışmak istemiyorsunuz. işyerinde huzur olmayınca evde de surat beş karış oluyor, kafada hep aynı düşünceler.
    karşılaştığım durumlarsa şöyle:
    1) mümkün olmayan süreler içinde mümkün olmayan işler istemek.
    2) ara ara işleri sorup; çalışıyoruz ancak titizlik gerektiren bir konu ve bu sürede bitmesi mümkün değil cevabını alınca azarlamak.
    3) başkaları hakkında küfür edildiğini duymak, dolayısıyla ben odadan çıkar çıkmaz arkamdan küfür ettiğini düşünmek
    4) emeklerinizin hiçe sayılıp en ufak bir teşekkür yerine azarlanmak ama yapılan işin iyiliğinden onun teşekkür alması.
    5) saçma sapan sebeplerle sürekli ayağına çağırması, zekadan yoksun sorular sorması. oysa ki aynı angutluğu telefonda da yapabilir.
    6) karşıdaki şahsın mesleğinizi hiçe sayarak aşağılayıcı konuşmaları, kendi uzmanlık alanı olmamasına rağmen sapkın fikirlerini diretmesi, yaptığınız işi ve sizi küçümsemesi.
    7) odadan kovulmak.
    8) savunmanı isterim diye tehdit edilmek.
    9) bakışlarla cinsel içerikli taciz etmek
    10) yalakalık uğruna görevin olmayan işler için mesaini harcaması
    11) yıllık izin vermemekle tehdit etmek.
    12) size asla güvenmemesi, bunu da dile getirmesi
    13) bütün bunların hiç birine sessiz kalmamanız ancak, bir duvara anlatsanız daha fazla tepki alacağınızı bilmek.

    yani hergün kavga, bağrışmalar, kapı çarpmalar. kendimizden,meslek etiğimizden ödün vermeden işimizi yapabilmek için çırpınıp duruyoruz.
    şimdi tüm bunlar mobbing değil de nedir?
591 entry daha